( 310 ) 



en deze, hoewel lang niet overal, verbindend. Bij ééne 

 soort echter, hem later bekend geworden, ontbreken die 

 venulae, niettegenstaande zij in alle andere opzigten met 

 de soorten van dat geslacht volkomen overeenstemt. In 

 stede nu van de geldigheid van dat kenmerk te betwijfelen, 

 vindt PRESL in die omstandigheid aanleiding tot vestiging 

 van een nieuw geslacht: Odontomanes (Epimel., pag. 20)! 

 Op de onjuistheid der benaming van de, in deze en andere 

 Hymenophyllaceae voorkomende, venulae kom ik nader terug. 

 Sphaerocionium berust op de aanhechting der sporangiën 

 om den top van het receptaculum bij zekere soorten der 

 HymenophylloïdeëJi, in tegenstelling tot het geslacht Hij' 

 menophyllum, waar zij van rondom aan dit orgaan zijn 

 vastgehecht. Het kenmerk schijnt gewigtig, Ik mag op 

 dit punt geen oordeel uitspreken. Om het juist te beoor- 

 deelen, zou men volledige exemplaren van alle soorten 

 moeten kunnen onderzoeken, exemplaren, — die bovendien 

 hunnen vollen wasdom hadden bereikt, zoodat men niet aan 

 de dwaling blootgesteld kon zijn, om een jong en dus aan 

 den top vruchtdragend receptaculum, maar aan 't welk 

 zich voortdurend nieuwe sporangia vormen, zoodat het na- 

 derhand daarmede ook lager bedekt zal zijn, voor volledig 

 ontwikkeld aan te zien. Het is duidelijk dat dusdanig 

 onderzoek niet dan aan levende planten mogelijk is. Presl 

 is dan ook in de genoemde dwaling vervallen en heeft 

 ieder receptaculum, dat hem bij zijn onderzoek voorkwam, 

 voor volwassen gehouden, heeft bovendien zijne eigene dwa-~ 

 ling daardoor grooter gemaakt, dat hij voor de soorten, die 

 hij bij gebrek aan exemplaren, niet zelf kon onderzoeken, 

 op afbeeldingen en beschrijvingen van anderen afging. 

 Daaraan is het zeker te wijten, dat vele soorten van zijn 

 Hijmenophyllum eigenlijk tot Sphaerocionium behooren, en 

 omgekeerd. Dat bij een gedeelte het receptaculum aan 

 den top, soms zeer aanzienlijk is verdikt en dit verdikte 



