( 351 ) 



Wil men haar goed zien, zoo moefc vooral het perichon- 

 drium zuiver weggeprepareerd zijn, hetgeen, volgens mijne 

 ondervinding, het gemakkelijkst geschiedt met de nagels en 

 aan strottenhoofden, die langen tijd in slappen spiritus ge- 

 legen hebbeu. Men overtuigt zich dan gemakkelijk, dat 

 de lamina raediana eene duidelijk begrensde plaat is, die 

 evenwel zonder geweld niet van de zijplaten kan worden 

 losgemaakt. Zij onderscheidt zich van deze door eene meer 

 gele kleur en hare doorschijnendheid, eigenschappen die 

 haar ook in verschen toestand doen herkennen. Hare ge- 

 daante is standvastig en gelijkt, van voren beschouwd, op 

 eene zekere soort van Oost-Indische pul {Fig. 1, /. m.). 

 In het mannelijke geslacht en op volwassen leeftijd be- 

 draagt de hoogte dezer lamina 1,5 cm.; de breedte meet 

 aan de incisura laryngea sup. 1 m.m., vermeerdert in 

 het midden tot 3^ mm., neemt dan weder af met 1 m.m., 

 om aan den onderrand van het schildvormige kraakbeen 

 weder aan te groeijen tot 5 m.m. Aan de achtervlakte is 

 zij niet zoo breed, hetgeen zich daaruit laat verklaren, dat 

 zij als eene stompe wigge van voren naar achteren tus- 

 schen de zijplaten is ingeschoven. (Zie Fig. 3, a', b', c', 

 l. m.). De dikte (dus de afmeting van voren naar achteren) 

 bedraagt ongeveer 1~- mm. Bij de vrouw zijn alle afmetin- 

 gen, in verhouding tot den omvang van het geheele kraak- 

 been, iets kleiner. 



Ofschoon men de lamina mediana op eiken leeftijd vindt, 

 en zelfs verbeende larynges aan de protuberantia eene figuur 

 kunnen vertoonen, die in allen deele met die der lamina 

 cartilaginea overeenkomt, kan het toch als regel gelden, 

 dat zij bij volwassen individuen duidelijker is uitgedrukt 

 dan in vroegere levensjaren. 



Het belangrijkste wat ons het onderzoek dezer lamina 

 leert is hare verhouding tot de stembanden, welke zonder 

 eenige grensscheiding in haar overgaan. De plaats van 



