( 353 ) 



uitmaken. Vooral is zulks duidelijk aan larynges van vol- 

 wassen personen, die men dus het liefst voor het onderzoek 

 verkiest. 



Vestigen wij meer bepaaldelijk onze aandacht op de ware 

 stembanden en vervolgen wij in deze de elastieke vezelen in 

 de rigting van achteren naar voren, dan is het eerste wat 

 ons in 't oog valt, dat er twee lagen moeten onderscheiden 

 worden : eene binnenste, Pig. 4, l. v. i. ■^, en eene buitenste 

 ^■^, kenbaar aan de meerdere en mindere doorschijnendheid. 

 De binnenste laag loopt niet regelregt naar voren, maar 

 gaat naar de tegenovergestelde zijde, om zoo het schijnt 

 daar de buitenste laag te versterken, waardoor eene de- 

 cussatio fibrarum {d) tot stand komt, die ik veronderstel, 

 dat vroeger reeds door cloqtjet werd waargenomen §). De 

 buitenste, niet zoo doorschijnende laag van elastische ve- 

 zelen blijft aan dezelfde zijde en gaat regelregt over in de 

 lamina mediana (z), waar zij tamelijk ver in kunnen ver- 

 volgd worden. Zij zijn, geloof ik, de oorzaak der meer gele 

 kleur, welke de lamina mediana, vooral in verschen toe- 

 stand en in haar middelste verwijde gedeelte, vertoont. Tus- 

 schen hare bundels in ontwikkelen zich langwerpige, met 

 de lange as evenwijdig aan de vezelen geplaatste kraakbeen- 

 cellen (Pig. 5, c), die tot eene en dezelfde groep behoo- 

 ren als die, welke in de oppervlakkige laag der zijplaten, 

 onmiddellijk onder het perichondrium voorkomen {Fig, 4 f). 

 Dat gedeelte der lamina, hetwelk tusschen de voortzetting 

 der elastieke vezelen gevat is, onderscheidt zich bovendien 

 op de plaats van inplanting der onderste stembanden door 

 de aanwezigheid van eene centrale kern [n. c.) van eene 

 bijzondere gedaante, die op de dwarse doorsnede het best 

 met een' wijnkelk zou kunnen vergeleken worden en haar 

 ontstaan aan eene vermeerdering van kraakbeencellen op die 



§) M. CLOQUET, Traite d' Anatomie descriptive, Ge Ed. Tom. II. p. 8. 



