{ 354 ) 



plaats te danken heeft. Opmerkelijk 'is het eindelijk dat 

 de voet van dezen kelkvormigen imcleus ver naar achte- 

 ren uitsteekt en wel tot voorbij de plaats waar de stem- 

 banden zich in de cartilago thyreoïdea inplanten. Ook 

 tusschen de uitstralingen der bovenste stembanden, die, wat 

 de hoofdzaak betreft, met die der onderste overeenkomen, ont- 

 wikkelt zich eene kern, die zich echter met den sterker 

 ontwikkelden voet veel verder naar achteren uitstrekt. Deze 

 kernen zijn het, naar ik gis, welke de lamina mediana aan 

 de binnen- of achtervlakte boven f Tig. 2 ruw verheven 

 maken. In hoe verre zij identisch zijn met kraakbeenige lig- 

 chaampjes, die mayer "^j daar ter plaatse regelmatig bij 

 het konijn en somtijds bij den mensch heeft waargenomen, 

 durf ik niet beslissen. 



Yatten wij de hoofdzaken van ons onderzoek zaraen, dan 

 blijkt daaruit, dat de lamina mediana zich histiologisch 

 werkelijk onderscheidt van de zijplaten van het schildvor- 

 mige kraakbeen, dat zij een zamenhangend geheel uitmaakt 

 niet alleen met de zijplaten maar ook en wel in de eerste 

 plaats met de stembanden. Zij is, als ware het, het ver- 

 bindingsstuk, waardoor deze laatsten met de cart. thyreoïdea 

 zamenhangen en even onjuist, als het zoude zijn, althans 

 in histiologischen zin, de lamina mediana als een afzonder- 

 lijk kraakbeen te beschouwen, even onjuist is het de stem- 

 banden te houden voor afzonderlijke koorden, waarvan het 

 weefsel op de plaats waar het kraakbeen begint, plotseling 

 ophoudt of in het perichondrium overgaat. 



Werpen wij aan het einde dezer mededeeling nog een 

 blik op de geschiedenis der lamina mediana. Opmerkelijk 

 is het, dat bijna alle ontleedkundigen haar met stilzwijgen 

 voorbijgaan. Onder de ouderen schijnt alleen vesalius hare 



*) c. MATER, Ueber den Bau des Organs der Stimme, Bonn, 1853. S. 

 140. Zie ook mayer in meckels Archiv. 1826: üeber die menschl. Stim- 

 me u. Sprache. 



