{ 363 ) 



mag het heeteii, ^at deze verwarring voorfc bleef duren in de 

 tweede uitgave van zijn Manuel, toen liij met schlemms 

 vermeende ontdekking bekend was en dus niettegenstaande 

 deze met duidelijke woorden gezegd had: //Man muss diesen 

 Kanal nicht mit dem poNTANA^schen verwechselen, der im 

 Einderauge in der Substanz des Orbiculus ciliaris sich 

 findet" ■^")- Eene tweede autoriteit, die de prioriteit van 

 scHLEMMS ontdekking bestreed, was fk,. aenold. Hij deed 

 dit in zijne Anatomische u. pitysiologische Untersuchungen 

 über das Auge des Menscheji, in ^t jaar 1832 te Heidel- 

 berg uitgegeven (blz. 10 seqq.) Onbegrijpelijkerwijze ver- 

 wisselt echter arkold den canalis schlemmii niet alleen 

 met den canalis fontanae, maar ook met den sinus veno- 

 sus Hovii t). Zijne bewering was echter in zooverre juist 

 als LAUTH en niet schlemm het bewuste kanaal het eerst 

 beschreven had; arnold had echter nog eene andere ver- 

 dienste niet zoo zeer met betrekking tot de ontdekking, 

 als wel tot de beteekenis, die aan dit kanaal moest wor- 

 den gehecht: hij toonde namelijk aan, dat de canalis 

 schlemmii een sinus is, waarin zich de iris-aderen ont- 

 lasten, eene daadzaak, die men tot dusverre wel vermoed, 

 maar niet bewezen had. 



Hoe verdienstelijk latjth en arnold zich ook gemaakt 

 hebben door de beschrijving en de juiste waardering van 

 het Schlemmsche kanaal, het valt niet te ontkennen dat 

 sedert het verschijnen van hunne schriften de oude verwar- 

 ring bleef bestaan, die althans een oogenblik door schlemms 

 mededeeling begon op te klaren. Eerst in het jaar 1847 

 werd hieraan een einde gemaakt door de verschijning van 



*) Zie KUST, 1. c. 



t) In dezelfde dwaling verkeerde ook retzius. Zie müll. Archiv. 

 1834, S. 292. Retziüs geeft echter toe, dat de zitplaats in het men- 

 schen- en koeijenoog verschillend is en in zooverre kwam hij, naar ons 

 inzigt, digter bij de waarheid. 



25* 



