: Z ( 53 ) 



Zonder hier dan ook nader in te dringen, vatten wij haar 

 eenvoudig als eene wiskundige grootheid op en komen door 

 de vergelijkingen (18), (19) en (20) te verbinden, tot de 

 belangrijke betrekking 



y* y.2 * yz v^ 1 ' 



Hieruit blijkt, dat V kleiner dan Vi en kleiner dan V e is, 

 waaruit volgt, dat eene onvolkomene isoleering de voort- 

 planting der trillingen vertraagt, evenals vatbaarheid voor 

 electrische polarisatie de voortplanting-snelheid door geleiding 

 kleiner maakt. 



De resulteerende, dus gewijzigde snelheid V volgt uit de 

 afzonderlijke snelheden Vi en V c op de door vergelijking 

 (21) aangegevene wijze; waarbij het misschien van belang 

 is op te merken, dat V 2 uit V? en V c 2 op dezelfde wijze 

 wordt afgeleid als de resulteerende weerstand van twee ver- 

 bondene geleiders uit de afzonderlijke weerstanden dier ge* 

 leiders volgt. 



Uit de formule (20) voor V c blijkt, dat een groot ge* 

 leidend vermogen de voortplanting eener periodieke versto- 

 ring vertraagt; — de snelheid van voortplanting is omge- 

 keerd evenredig aan dit geleidend vermogen, zoodat eene 

 middenstof van zeer groote geleidbaarheid de verbreiding 

 van magnetische kracht volledig belet. 



Zulks komt overeen met het feit, dat de magnetische 

 inductie zich niet door een geleidend oppervlak voortplant, 

 zoodat een goed geleidend omhulsel den voortgang der magne- 

 tische inductie tegenhoudt. 



Verder blijkt uit (20), dat hoewel wij bjj geleidings- 

 stroomen dit niet zouden verwachten, V c toch afhankelijk 

 is van de golflengte, die overeenstemt met de oorspronkelijke 

 periodieke verstoring. 



De resulteerende snelheid V, waarmede zich die periodieke 

 bewegingen (displacements currents) voortplanten, welke het 

 essentieële bestanddeel der lichtbeweging uitmaken, blijkt 

 alzoo ingevolge (18) in eene volmaakt isoleerende midden- 



