( te ) 



en zegt dan, dat de verhouding tusschen electromotorische 

 en magnetische kracht (die in onderling rechthoekige rich- 

 tingen werken) gelijk is aan den vierkantswortel uit de ver- 

 houding van magnetisch en electrisch induceerend vermogen. 

 Regelmatiger wordt zij welligt voorgesteld onder den vorm 



Ry/K=WfI (32) 



Doch de beteekenis dezer vergelijking wordt terstond 

 klaar, wanneer wij opmerken, dat in gevolge (28), 



(dH\ n idH\ 



en de tweede vergelijking (30) gaat dan over in: 



1 (f)'-W-?ï, 



ft \dx } \dt I 



dat is ingevolge (24), 



T—E. 



gelijke verdeeling der beide energiën. 



Deze beide betrekkingen, gelijke verdeeling van energie 

 en de wet van Ohm, m. a. w. ongestoorde trillingen en 

 geleidingstroomen vertegenwoordigen dus respectievelijk eene 

 middenstof met volmaakte polarisatie, zonder geleiding, en 

 een lichaam van volkomene geleidbaarheid. 



De electrische bewegingen, die volgens de nieuwe theorie 

 het wezenlijke der lichtverschijnselen vormen, blijken dus 

 begrensd te worden: aan de eene zijde door eene beweging 

 met gelijke energie-verdeeling, aan de andere zijde door 

 eene beweging volgens de wet van Ohm. Daartusschen ligt 

 het algemeene, zeer uitgebreide, geval eener meer zamengestelde 

 beweging van licht, dat gedeeltelijk geabsorbeerd wordt. 



Voor dit algemeene geval blijft dan de vergelijking (29) 

 van toepassing, die, o. a. wat den factor X 2 betreft, tot 

 meer gevolgen leidt, waarmede wij ons thans niet kunnen 

 inlaten. 



Utrecht, Maart 1883. 



