( 67) 



Z.E. veronderstelt dat die tertiaire formatie onder Noord- 

 Holland doorloopt, en dat wij onze aardschudding aan zulk 

 eene instorting te danken hebben. Dat menige aardbeving 

 ontstaan is door de instorting van daarboven gelegen lagen 

 in groote, door onderaardsche rivieren gevormde, holen in 

 de tertiaire formatie, wordt tegenwoordig vrij algemeen door 

 de geologen aangenomen en heeft alle waarschijnlijkheid 

 voor zich. Ons medelid Buns Ballot vermeldt een dergelijke 

 aardschudding, die nog weinige jaren geleden in ons vader- 

 land op 26 Augustus 1878 plaats vond (opgeteekend in het 

 Meteorologisch Jaarboek van 1878), doch die voornamelijk 

 langs de Maas en aan de oostelijke grenzen van Nederland 

 werd waargenomen, en waarvan de oorzaak toen gezocht 

 werd in neerploffingen in het Eifelgebergte (zie Algemeen 

 Handelsblad van 20 Maart 1883). Eveneens werden de 

 vroeger in Nederland gevoelde aardbevingen niet op eene 

 bepaalde kleine ruimte in Holland, maar over het geheele 

 land en het sterkst aan de oostelijke en zuidelijke grenzen 

 waargenomen, zooals die van 1756; deze schijnt vrij he- 

 vig geweest te zijn, zooals blijkt uit de beschrijving daar- 

 van in de Vaderlandsche Historie van Marinus Stuart 1821, 

 pag. 291, waarbij tot opheldering twee fraaie staaletsen ge- 

 voegd zijn, waarvan de eene de godsdienstoefening voorstelt 

 in de Luthersche Oude Kerk te Amsterdam, met slingerende 

 lichtkrónen en personen die uit angst zich langs de pilaren 

 van de galerijen naar beneden laten afglijden, en de andere 

 een op de Haarlemmermeer door de golven geslingerd schip. 

 In die beschrijving wordt nadrukkelijk vermeld: »In Staats 

 » Braband en naar den kant van Maastricht scheen de aard- 

 se beving het sterkst geweest te zijn". De omstandigheden 

 van toen en van nu zijn geheel verschillend. De bewuste 

 aardschuddingen hadden het hevigst plaats op of aan den 

 rand van het aan de oppervlakte verschijnend tertiair gebied ; 

 nu in Noord-Holland op een zeer grooten afstand daarvan, 

 terwijl nergens op het daar tusschen gelegen terrein, dat 

 evenzeer uit diluvium en alluvium bestaat, noch in de om- 

 streken van Winterswijk, Antwerpen of Maastricht, waar de 

 tertiaire formatie aan de oppervlakte komt, eenige trilling is 



