( 127 ) 



Tot mijne verwondering gaven mijne waarnemingen om- 

 trent het S. D. V. van de suiker eene geheel andere uitkomst, 

 dan die van Liebermann en Giesel. 



Ten einde van het gewicht der stof zeker te zijn, droogde 

 ik eene kleine hoeveelheid zeer zuivere kinoviet gedurende 

 5 uur in een klein dunwandig glazen stopfleschje, en wel hij 

 105° C. Nadat het fleschje uit het luchtbad was genomen, 

 werd het dadelijk gesloten en onder een droogklok geplaatst. 

 Na volledige bekoeling werd nu de inhoud in absoluten al- 

 kohol opgelost en het geheel tot een volumen van 19 CC. 

 gebracht. 



0.3604 Gr. kinoviet gaven alzoo bij 18° C. in eene buis 

 van 302.8 mM. eene rechtsche draaiing van 3°29', waaruit 

 men berekent (a) D == -j 60°.5, Liebermann en Giesel von- 

 den een S. D. V. dat nog hooger was dan dat van de suiker 

 uit /?-kinovine (+ 78°.1). 



Evenals Liebermann en Giesel, vond ik dat kinoviet door 

 salpeterzuur zeer gemakkelijk wordt geoxydeerd en dat daar- 

 door veel zuringzuur wordt gevormd. 



Ontleding van kinovazuur door geconcentreerd zwavelzuur. 



Door mijn broeder C. A. J. A. Oudemans is voor vele 

 jaren waargenomen *), dat kinabasten onder den invloed van 

 geconcentreerd zwavelzuur in bijzondere cellen eene roode 

 kleuring vertoonen. Aanvankelijk in het onzekere verkeerende 

 omtrent de oorzaak van dit verschijnsel en geneigd zijnde, 

 het aan het voorkomen van een bijzonder alkaloïde in de 

 bastvezels van de onderzochte kinasoorten toe te schrijven, 

 helt hij later over tot de meening f), dat deze kleuring ver- 

 oorzaakt wordt door de ontleding van kinalooizuur, waarvan 

 de vorming van kinarood het gevolg zou zijn. Intusschen is 



*) Aanteekeningen op het sptematisch-pharmacognostisch-botanische gedeelte 

 der Pharmacapaea Neerlandica, bl. 223 (Rotterdam. O. Petei. 1854 — 1856). 



-f) Handleiding tot de pharmacognosie van het planten- en dierenrijk, 

 2e druk, bl. 72. (Amsterdam C. L. Brinkman. 1880). 



