( 128 ) 



in 1859 door Dr. J. E. de Vrij*) aangetoond, dat de kleu- 

 ring liet gevolg is van eene eigenaardige omzetting, die het 

 kinovazuur onder den invloed van zwavelzuur ondergaat. 



Zonderling is het, dat deze ontleding geheel aan de aan- 

 dacht van Hlasiwetz is ontsnapt. Deze scheikundige toch 

 deelt in zijne reeds hierboven aangehaalde verhandeling mede, 

 dat kinovazuur door zwavelzuur wordt opgelost maar door 

 water uit deze oplossing weder wordt nedergeslagen. Daar 

 hieraan verder niets wordt toegevoegd, meen ik het er voor 

 te mogen houden, dat, naar de meening van Hlasiwetz, het 

 kinovazuur daarbij geene verandering ondergaat. De zaak 

 draagt zich intusschen geheel anders toe en het schijnt dat 

 uit het kinovazuur, naarmate van de toegevoegde hoeveel- 

 heid zwavelzuur en van andere nog niet juist bekende om- 

 standigheden, geheel verschillende producten kunnen ontstaan, 



Liebermann en Giesel hebben reeds de verschijnselen be- 

 schreven f), welke bij de werking van zwavelzuur op kino- 

 vazuur worden waargenomen. Ik heb daaraan slechts dit 

 toe te voegen, dat, wanneer men de massa, na de ontwik- 

 keling van kooloxyde, in vlakke schalen laat staan, op 

 die plaatsen waar de lucht kan toetreden (wellicht ten ge- 

 volge van het opnemen van waterdamp of ammonia) allengs 

 eene zwakke wijnroode verkleuring wordt waargenomen. Bij 

 allengs toevoegen van kleine hoeveelheden water, kan men 

 somtijds hetzelfde waarnemen, maar bij verdere toevoeging 

 is de roode Kleur zeer spoedig verdwenen en men houdt 

 slechts eene schijnbaar amorphe stof over, die vaalgrijs is 

 gekleurd. 



Bij den aanvang van mijn onderzoek omtrent de werking 

 van zwavelzuur op kinovazuur was het mij voornamelijk 

 daarom te doen, het kleurende beginsel af te zonderen en de 

 eigenschappen daarvan na te gaan ; ik ben daarin evenwel 

 slechts in zooverre geslaagd, dat ik eene zeer kleine hoe- 



*) De kinakultuur op Java op het eind van het jaar 1859, (Batavia. 

 H M. van Dorp. 1860). 



f) Ber. der deutsche Chem. Gesellschaft. XVI. 937. 



