( 130 ) 

 0,0698Gr.CO 3 = 0.0729Gr.CH 3 O s = 0.0527Gr.CO(2.7pCt.) 



2) 6.342 gram kinovazuur op gelijke wijze behandeld, gaven 



0.2914Gr0O 2 = 0,3046Gr.CH a O 3 = 0.1854Gr.CO 2 (2.9pOt.) 



Neemt men voor het kinovazuur de formule aan, die 

 hierboven door mij, of die welke door Liebejimann en Giesel 

 is voorgesteld,- zoo zou voor het vormen van 1 molecule 

 mierenzuur vereischt worden eene hoeveelheid van 5.2 pro- 

 cent aan kooloxyde. 



Uit het verschil tusschen dit cijfer en het werkelijk ver- 

 kregene, zou men gerechtigd zijn om één van de volgende 

 besluiten te trekken: 



1) Het moleculair gewicht van kinovazuur is tweemaal 

 zoo groot als wij het boven hebben aangenomen, en de 

 molecule C 66 H lo4 13 verliest onder de werking van zwavel- 

 zuur 1 molecule mierenzuur. 



2) Twee moleculen van het kinovazuur C 33 H 53 (5 ver- 

 liezen te samen één molecule mierenzuur. 



3) Het zich aanvankelijk vormende mierenzuur of het 

 door ontleding daarvan ontstaande kooloxyde wordt onder 

 den invloed van het zwavelzuur ten deele verbruikt tot de 

 secundaire vorming van eene of andere scheikundige ver- 

 binding. Voor de formule van kinovazuur kan volgens deze 

 onderstelling C 33 H 53 6 behouden worden. 



Van de gemaakte onderstellingen komt mij de tweede in 

 het geheel niet aannemelijk, de laatste daarentegen de waar- 

 schijnlijkste voor. 



Nemen wij nu intusschen verder de vaste producten in 

 oogenschouw, die door mij bij de werking van zwavelzuur 

 zijn verkregen. 



Liebermann en Giesel merken op, dat het wenschelijk is, 

 de werking van het zwavelzuur op kinovazuur zoodanig te 

 regelen, dat de ontleding langzaam voortgaat. De ervaring, 

 die ik daaromtrent heb, strookt met die der Duitsche schei- 

 kundigen. Doch mij is het toch altijd voorgekomen, dat bij 

 gebruik van zuiver zwavelzuur (zoo mogelijk nog eenigszins 



