( ÏW ) 



verdund) toch reeds na de reactie van de twee lichamen op 

 elkander, de reuk van zwaveligzuur merkbaar werd nevens 

 een anderen, die aan vluchtige vetzuren herinnert en haar 

 ontstaan moet te danken hebben aan eene of andere orga- 

 nische verbinding. Bij eene enkele proef, waarin ik kinova- 

 zuur met een mengsel van kaliumdichromaat en zwavelzuur 

 trachtte te oxydeeren, en waarbij bleek dat genoemde ver- 

 binding zeer bestendig was, meen ik duidelijk den reuk van 

 boterzuur te hebben kunnen bespeuren ; daar de oxydatie 

 echter na dagen tijds weinig vorderde, heb ik deze proef 

 afgebroken en geene gelegenheid gehad, daarop terug te 

 komen. 



Kinochromine* 



Van de veronderstelling uitgaande, dat het door werking 

 van zwavelzuur op kinovazuur verkregene product een meng- 

 sel van verschillende verbindingen kon zijn, heb ik eene 

 approximatieve scheiding beproefd, door de geheele massa 

 in alkohol op te lossen (hetgeen uiterst gemakkelijk ge- 

 schiedde in tegenstelling met kinovazuur) en dan aan het 

 verkregen vocht zooveel water toe te voegen als het zonder 

 blijvend troebel te worden verdragen kon. 



Daarna liet ik dit in eene gesloten kolf aan zich zeil 

 over. Allengs scheidde zich eene geringe hoeveelheid van 

 eene in naalden kristalliseerende stof af, welke ik meen te 

 moeten beschouwen als identisch met het kinochromine 

 van Lieberma^n en Giesel, en wel omdat het 1° in samen- 

 stelling nagenoeg daarmede overeenkomt, en 2° dezelfde 

 kleuringsreacties vertoont, welke door de genoemde onder- 

 zoekers zijn beschreven. De hoeveelheid daarvan was echter 

 zoo gering, dat ik van ongevner 30 gram kinovazuur nauw- 

 elijks zooveel kon verzamelen als tot het uitvoeren van 

 eene analyse en voor het bestudeeren van de voornaamste 

 eigenschappen noodig was. 



Bij de analyse van deze stof verkreeg ik de volgende 



uitkomst. 



9* 



