( 203 ) 



het effluve-gedeelte der buis wordt een stuk linnen gebonden, 

 dit laatste bevochtigd met verdund zwavelzuur en om het 

 linnen gedaan piatinablik. In de effluve-holte wordt verdund 

 zwavelzuur gegoten, daarin piatinablik geplaatst en de twee 

 polen in gemeenschap gebracht met den inductie-stroom. 

 Van den oorspronkelijken stand, ongeveer 79 (zie vroeger), 

 klom de manometer betrekkelijk snel tot 147. Men trachtte 

 niet het maximum te erlangen (zie later); integendeel 

 scheen het raadzaam, niet te beginnen met den toestel te 

 veel op de proef te stellen. Bij deze bewerking scheen 

 weder duidelijk uit te komen, dat er niet te veel electrici- 

 teit moet worden aangewend in eenzelfden tijd (er werd 

 gebruik gemaakt van een chroomzuur batterij), anders neemt 

 het gehalte van ozon langzaam of niet toe. Na efïluve 

 wordt het piatinablik verwijderd, het zwavelzuur genomen 

 uit de effluve-holte (het linnen liet men maar zitten ; bij 

 latere proeven niet, met 't oog op de helderheid van het wa- 

 ter) en wederom de noodige hoeveelheid water in het vat ge- 

 daan. Na korten tijd te hebben gestaan, werd afgelezen 

 (dit geschiedde zoowel met een kijkertje als met het onge- 

 wapende oog). De manometer was van ongeveer 79 ge- 

 klommen (zie boven): 



aanvankelijk tot 147,5 

 na 1 uur » 148 



Temp. water, 



12° 



» 



» » » » 148 



» 



» » » » 147,5 



» 



» 17 » » 146 11,5. 



Hierna werd verhit tot een bepaalde temperatuur, om 

 vervolgens den toestel te laten afkoelen en staan tot den 

 volgende dag; dezelfde bewerking werd dan onder genoeg- 

 zaam dezelfde omstandigheden herhaald. Nu en dan kwam 

 er een rustdag, aangegeven bij den stand van den manome- 

 ter (na verwarming en afkoeling) door een sterretje, tevens 

 geplaatst bij een aflezing, omdat toevallig een klein deel van 

 den ozonometer buiten het water was gekomen. De invloed 



