( 224 ) 



levert, zooals Hall opmerkte *), de richting van het ver- 

 schijnsel in ijzer, tegengesteld aan die in de andere metalen, 

 een belangrijk bezwaar op. Wil men echter de onderstelling 

 van Boltzmann niet aannemen, een of ander onderscheid 

 tusschen de beide electriciteiten zal steeds noodig zijn om 

 de proef van Hall te verklaren. 



§ 7. Zonder eene dergelijke verklaring te beproeven kan 

 men van het verschijnsel eene wiskundige beschrijving geven. 

 Hopkinson f) merkte op, dat die beschrijving reeds bevat is 

 in een stel vergelijkingen, dat Maxwell vroeger had af- 

 geleid §). 



Inderdaad kan alles, wat Hall waarnam, worden bere- 

 kend, wanneer men aan de vergelijkingen 



Xz=xu, Yz=zxv, Z=zxw, 



die in gewone gevallen het verband tnsschen de electromo- 

 torische kracht (X, Y, Z) en den stroom (u, y, w) uit- 

 drukken, eene kleine wijziging aanbrengt, wanneer men nl. 

 roor een geleider, die in een homogeen magnetisch veld 

 met de krachtlijnen in de richting der £-as geplaatst is, 

 stelt : 



I=XM + h, Yz=z X V -hu, Z — 'AW . . . (1) 



Daarbij moet dan (X, Y, Z) de electromotorische kracht 

 zijn, die onafhankelijk van het verschijnsel van Hall be- 

 staat (dus uit electrostatische werkingen en inductie voort- 

 spruit), terwijl h een coëfficiënt is, evenredig met de mag* 

 netische kracht. 



Men verkrijgt de vergelijkingen (1) gemakkelijk, wanneer 

 men in aanmerking neemt, dat de totale electromotorische 

 kracht in de richting der ,r-as bestaat uit X en uit de 

 electromotorische kracht, die volgens den regel van § 3 



*) American Journal. XX. p. 52 en Phil. Mag., X. p. 13G. 



f) Phil. Mag., X. p. 430. 



§) Eledricity a. Magnetism, I. p. 349 



