











( 228 ) 





tei- 



wijl 



aan 



de 



electroden 

















<pz= 



<jp x en qp r= 



:( JP2 



en 



aan 



den 



vrijen 



rand 

















u cos cc 



-\- v sin cc : 



= o, 



of 













^ = 



d n 





moet zijn. Hierbij stelt n de normaal aan den omtrek der 

 plaat voor, en cc den hoek {n x). Wij denken ons de nor- 

 maal naar buiten getrokken. 



Is qp uit do verschillende voorwaarden bepaald, dan wordt 

 de hoeveelheid electriciteit, die per tijdseenheid van s l op 

 de plaat, en van deze op s 3 , overgaat, (wij stellen qpj ^> qp 2 ) 

 gegeven door 



--ƒ 



(u cos a ~f- v sin cc) d s 1? 



waar langs de geheele electrode moet geïntegreerd worden. 



Onderstellen wij thans, dat eene magnetische kracht werkt 

 en dus de vergelijkingen (1) gelden. Wanneer wij aan qp, 

 u, v de vroegere beteekenis blijven toekennen, kunnen wij 

 in dit nieuwe vraagstuk voor de potentiaalfunctie en de 

 stroonieoniponenten schrijven qp -\- qp', u -\- u \ v + v' ; qp', u\ 

 v' zijn dan kleine grootheden evenals //. 



De eerste der vergelijkingen (1) geeft nu 



— - - = x (u + u ) + h (v + ?;'), 



of, wanneer men grootheden van de tweede orde weglaat 

 en op (2) let, 



" —— — -f ~ — , (4) 



* x x~ & IJ 



