( 230 ) 



stroomt, is veranderd. Schrijven wij voor die hoeveelheid 

 thans e + e', dan is 



e' = — Ö I (u' cos u -f- v' sin a) d s v 

 dus volgens (4) en (5) 



e' = - I ~ — d Sn 

 /, J d n 



daar toch langs s l 



ds 



wordt. In elk geval moet, daar de toestand stationair onder- 

 steld werd, de hoeveelheid e de plaat aan de tweede electrode 

 weer verlaten, zoodat ook 



'=-';ƒ! 



— d s 2 

 d n 



is. 



Wij zullen nu bewijzen, dat é = is. Daartoe maken 

 wij gebruik van de bekende formule 



d co 



— ƒ qp — -ds— ƒ y — rf*, 

 f dn J « 



waarin </fc> een vlakte-element van het metaalblad voorstelt 

 en de beide eerste integralen over dit blad, de beide laatste 

 over den vrijen rand en de electroden moeten genomen wor- 

 den. Ten gevolge van (3) en (6) verdwijnen nu de beide 

 eerste integralen en ook de vierde is 0, omdat aan de elec- 



troden y = en aan den vrijen rand - — = is. Wij 



ö n 

 verkrijgen derhalve 



