ƒ■ 



( 231 ) 

 cp ^ ds = O (8) 



Over de eerste electrode uitgestrekt geeft de hier voorko- 

 mende integraal: 



f dep' x 

 9i ƒ 7^ rf *i = J <Pi e\ (9) 



over de tweede electrode eveneens 



9>2 



füq>' X 



/— <**8= — ^<jP 2 e ' (10) 



Voor liet derde deel der integraal van (8), dat over den 

 vrijen rand moet worden genomen, mogen wij blijkens (7) 

 schrijven : 



Af i,<f . h (ï(qfi) 



-Iep — ds = — I 



xj* üs 2x1 ds 



d 



en wij kunnen hier de integratie ook over den geheelen 



omtrek uitstrekken, daar toch langs de electroden — =0 



is. Houdt men nu in het oog, dat de omtrek uit ééne of 

 meer gesloten lijnen bestaat, langs elke waarvan men bij de 

 integratie moet rondgaan (verg. het boven omtrent de posi- 

 tieve richting langs s gezegde) dan blijkt de laatste inte- 

 graal te verdwijnen. De vergelijking (8) reduceert zich dus 

 hiertoe, dat de som van (9) en (10) verdwijnt, en daaruit 

 volgt e' = 0. 



Zijn derhalve de vergelijkingen (1) juist, dan zal onder 

 het potentiaalverschil cp l — q> 2 ook in het magnetisch veld 

 dezelfde hoeveelheid electriciteit door de plaat stroomen als 

 daarbuiten; m. a. w. de magnetische kracht zal geene ver- 

 andering in den toeer stand der plaat teweeg brengen. De 

 proeven door Hall en anderen *) ondernomen om zulk eene 



*) P7iil. Mag. IX, p. 226 en X, p. p. 301 en 326. 



