( 246 ) 



die bij de lichttrillingen voorkomen, het metaal dezelfde 

 magnetische constante had. 



Houdt men echter in het oog, dat bij het magnetiseeren 

 van ijzer de moleculen gedraaid worden en dus eene zekere 

 massa in beweging gebracht wordt, dan schijnt het zeer 

 goed mogelijk, dat bij de lichttrillingen de moleculen geen 

 tijd hebben om de magnetische krachten merkbaar te volgen 

 en dat das bij deze bewegingen & in het metaal niet merk- 

 baar grooter is, dan in de lucht. Inderdaad is ook bij de 

 gewone terugkaatsing door staal, zoover mij bekend is, niets 

 gebleken van den invloed, dien eene groote waarde van # 

 ook daar zou hebben *), maar volgt de terugkaatsing door 

 dit metaal dezelfde wetten als die door elk ander. 



In het vraagstuk, waarmede wij ons hier hebben bezig 

 gehouden, komt er nog eene omstandigheid bij, die eene 

 kleine waarde van & tengevolge zal hebben. Het metaal 

 was nl. in een sterk magnetisch veld geplaatst en nu ziet 

 men gemakkelijk in, dat wanneer ijzer in eene zekere rich- 

 ting reeds geheel of bijna het maximum van magnetisch 

 moment heeft verkregen, kleine bijkomende krachten daar- 

 nevens kleinere momenten zullen opwekken dan wanneer 

 de eerste magnetisatie niet bestond. 



Terwijl ik later hoop in staat te zijn, op deze vragen 

 terug te komen, schijnt mij voorloopig de geldigheid der 

 formule (21) ook voor ijzer en staal niet onwaarschijnlijk. 



§ 24. Het verdient nog opmerking, dat in de berekening 

 van §§ 16 — 22 niet als noodzakelijke onderstelling is in- 

 gevoerd, dat het tweede medium een metaal is. Ook een 

 doorschijnend lichaam moet een dergelijk verschijnsel ver- 

 toonen, als door Kerr bij ijzer werd waargenomen, en uit 

 de algemeene formule (21) kan men gemakkelijk Mod, (d) 



voor een dergelijk lichaam afleiden. Daarbij is nl. be- 



*) Die invloed zou daarin bestaan, dat de eigenschappen van het ge- 

 reflecteerde licht bij verschillende invalshoeken bij ijzer niet op dezelfde 

 wijze uit hoofdinvalshoek en hoofdazimuth berekend konden worden als 

 bij andere metalen. 



