( 376 ) 



Zooveel mogelijk nam ik iederen dag focus-instellingen, 

 voornamelijk op de zonnevlekken. Daarvoor schoof ik 

 eerst de sterrenkundige oogbuis zoo veel uit, dat liet 

 dradenkruis, hetgeen zich tusschen het reflecteerend prisma 

 en het oculair bevindt, zeer scherp te zien was. Vervol- 

 gens werd de kijker op de zon gericht, op eene der aan- 

 wezige zonnevlekken, en de verschuivende oogbuis, nadat 

 het gekleurde glas was aangebracht, zooveel uitgedraaid, 

 totdat ik de zonnevlek in haar geheel, tot in de kleinste 

 bijzonderheden zeer scherp zag. Tegelijk nam ik dan de 

 nevelachtige oppervlakte van de zonneschijf waar, en zag 

 ik duidelijk de witte stipjes of melkachtige oppervlakte. Ik 

 las nu telkens de verdeeling in millimeters op de rechter- 

 zijde der oogbuis af, en vond dat deze varieerde tusschen 23,8 

 en 24,2, zoodat ik besloot 24,0 als gemiddelden stand van 

 de oogbuis aan te nemen. 



Het gekleurde glas bestaat uit twee gekleurde prisma's 

 (neutraaltint), die in een koperen raampje zijn vastgeklemd, dat 

 zich in eene sponning van de sterrenkundige oogbuis heen 

 en weder laat schuiven. Om nu de tint van het gekleurde 

 glas voor de observatie te bepalen, ging ik aldus te werk : 

 ik schoof het gekleurde glas zooveel uit dat ik het zonne- 

 beeld bijna niet meer door de donkere tint zag, en schoof 

 het weder terug totdat ik het zonnebeeld schel door de lichte 

 tint zag, te schel om te blijven waarnemen. Van deze beide 

 standen nam ik het gemiddelde, dat mij als eene vrij goede 

 tint voorkwam; ik zag den zonsrand met de zonnevlekken 

 zeer scherp begrensd en toch zacht verlicht, zoowel op de 

 dagen dat ik het focus bepaalde als op den dag der obser- 

 vatie van den overgang. 



De rand van de zon was altijd buitengewoon scherp te 

 zien, zoodat het geheele beeld zich prachtig mooi en duide- 

 lijk in den kijker vertoonde, met scherp begrensde zonne- 

 vlekken, terwijl de granulatie der oppervlakte of de melk- 

 achtige witte stipjes, zeer duidelijk zichtbaar waren. 



Op den 6 den December, den dag van den overgang van 

 Venus, begaf ik mij 's morgens te 7 -uren naar het Fort 

 Nassau, om alles op mijn gemak gereed te kunnen maken 



