HET PROBLEMA VAN SNELLIÜS, 



OPGELOST DOOK, 



PTOLEMAEUS, 



DOOR 



J. A. C OUDEMANS. 



Wijlen ons medelid Verdam heeft in 1842 in het 2 de Deel 

 van Grtjnert's Archiv der Mathematik uncl Physik er op ge- 

 wezen, dat het geodesisch vraagstuk, »om de ligging van 

 een punt te vinden, wanneer uit dat punt de hoeken geme- 

 ten zijn tusschen drie bekende punten," dat de Duitschers 

 gewoon zijn die Pothenot'sche A.ufgabe te noemen, langen 

 tijd voor Pothenot, door onzen Snellius is opgelost, en 

 wel in zijnen Eratosthenes Batavus, (1617). 



Hij merkte ook aan, dat KasTNER reeds in 1790 in zijne 

 Anivendungen der ebenen Geometrie und Trigonometrie, (l er 

 Theil, 3 e Abth., Vorrede p. 4) hetzelfde betoogd heeft, zon- 

 der dat dit echter door zijne landgenooten schijnt opgemerkt 

 te zijn. 



Mij onlangs bezig houdende met de studie der maans- 

 theorie van Pïolemaeus, is het mij gebleken, dat deze groote 

 wis- en sterrekundige wel niet hetzelfde landmeetkundig 

 vraagstuk heeft behandeld, maar bij het vaststellen van de 

 grootte van den straal van den epicykel der maansbaan, 

 vergeleken met den straal van den deferent, d, i. van den 

 cirkel, dien het middelpunt van den epicykel om de aarde 

 beschrijft, een vraagstuk oplost, dat geheel identiek is met 

 het problema van Snellius, 



