( 80 ) 



liet instrument. Liet ik nu in den transmitter zingen, dan 

 gaf de condensator een geluid, dat door een geheele zaal 

 te hooren was. Ofschoon dit liet muziekale gehoor niet aan- 

 genaam aandoet, blijft de proef toch zeer merkwaardig. 

 Praktische waarde voor de telefonie verkreeg de condensa- 

 tor eerst door de onderzoekingen van Herz en Dunand. 

 Deze laatste natuurkundige *) bracht in plaats van den 

 Reiss- transmitter een microfoon in de primaire leiding van 

 een inductieklos, waarvan de secondaire draadeinden verbon- 

 den werden met de bekleedsels van een condensator. 



Werd er nu tegen de microfoon gesproken, dan was er 

 in den condensator niets te hooren dan een krakend geluid. 

 Het tikken van een wekker en het slaan van een repetitie- 

 horloge werden gehoord, maar zeer onduidelijk en eveneens 

 krakend. 



Dunand kwam toen op de goede gedachte, aan den con- 

 densator een permanente lading te geven, door een batterij 

 in de secondaire leiding te plaatsen. Zoodra hij dit gedaan 

 had, bemerkte hij dat de condensator in staat was, alle 

 gearticuleerde geluiden nauwkeurig weer te geven. De beste 

 resultaten verkreeg hij met een condensator, bestaande uit 

 36 velletjes tin van 6 bij 6 cM., gescheiden door postpapier. 

 Met een inductieklos van 12 cM., 10 Bunsen-elementen in 

 de secondaire, en 2 in de primaire leiding, sprak zijn con- 

 densator even goed als een Bell -telefoon. Met 15 Bunsen- 

 elementen kon hij het gesprokene verstaan, als de conden- 

 sator 90 cM. van het oor was verwijderd. 



De luchtcondensator van Dolbear f) is in principe niets 

 anders dan de sprekende condensator van Dunand. 



In de volgende bladzijden wensch ik de telefonische wer- 

 king van den condensator aan een nadere beschouwing te 

 onderwerpen, en vooral wil ik trachten, een verklaring te 



*) Comptes Rendus, 3 Janvier 1881. 

 •f-) Scient. American, June 18 1881. 



