( 122 ) 



De acht geluijdeii der achste na natnerlicke sanck gesongen, 

 hebben seven trappen, te weten vijf heele thoonen, die 

 deur t'voorgaende evegroot sijn, en twee halve, daerom 

 dese twee halve maecken t'samen den sesten thoon, even 

 an elcken van d'ander vijf: Maer den halfthoon als van 

 mij tot fa en van la tot sa, sijn evegroot, daerom 

 sij doen elck den rechten helft eens heelen toons, waer 

 deur ijder heele thoon twee evegroote halve doet, en ver- 

 volgens de ses heele thoonen twaelf evegroote halve. 

 Ende die hier af noch nauwer prouve begeerde dan niette 

 stemmen, mocht nemen een welgestelde Clavesingel, 

 waer in hij de vijfde der twee spleten na sa en fa (dat 

 zijn de *) spleten diese gis en fis noemen) sal bevinden goet te 

 wesen: Waer uijt volcht dat de splete of halfthoon na sa 

 even soo veel moet climmen boven sa, als de spleete of 

 halfthoon na fa boven de selve fa, en vervolgens dat die 

 twee halfthoonen even groot moeten zijn, t'welck wij 

 bewijsen mosten. TBesluyt. 



Werckstuck. III. Voorstel. 



Deur de dobbel reden vande grofheijt der twee geluijden 

 vande achtste, te vinden de reden der grofheijt van alle 

 gegeven twee geluijden des gesancx. 



Angesien deur het eerste voorstel t'leeghste geluijt der 

 achsto, dobbel is tottet hoochste, ende dat deur het 

 tweede voorstel vant een tottet ander twaelf evegroote 

 halfthoonen zijn, soo ist kennelick dat wij tusschen 



*) F ent en. 



