(132) 



I. Hooftsiich 



Dat de everedenheijt der geluijden met haer lichamen, 

 bij de Griecken niet recht getroffen en is. 



Der Griecken singconstige spiegelingen worden aldus 

 geseijt haren oirspronck genomen te hebben: " Gaende 

 Pythagoras langs de stiaet, voor bij een smits winckel 

 alwaer met drie hamers op een ijser gesmeet wiert, hij 

 hoorde daer in bij geval tgeluijt der achtste, vijfde, en 

 vierde; waer mede hem in den sin quam die hamers te doen 

 wegen, om te sien of haer gewichten mette geluijden eenige 

 gemeenschap hadden, en bevant den grootsten van vier 

 pont, de cleenste (die tegen de grootste de achtste 

 maeckte) van 2 pont; De middelste (die tegen de grootste 

 de vierde clanck en daerom tegen de cleenste de vijfde) 

 van drie pondt; dat is anders geseijt den grootsten hamer 

 tegen haer 1 / 2 de achtste te maken, tegen haer 3 / 3 de vijfde, 

 tegen haer 3, l4; de vierde. Dergelijcke voorder besoeckende 

 op *) speeltuygens gespannen snaren, bevant daerin het 

 selve regel te houden, te weten dat de heele snaer tegen 

 haer l / 2 de achtste maeckte, tegen haer 3 / 4 de vierde, en 

 tegen haer 2 / 3 de vijfde. 



Maer soomen in plaets van dese vijfdens reden 3 / 3 neemt 

 getalen dient meeste 10000, t'ander valt ten naesten 

 van 6667, want seggende 3 geeft 2, wat 10000? comt 

 als boven 6667, sulcx dat der Griecken reden vande 



vijfde doet reden - nnn * - welcke soo weijnich verschilt 

 J 6667 



vande bijcans ware reden -„.,„ beschreven int 4 voorstel 



6675 



dat de snaer eens speeltuijchs gedeelt in 1000 even deelen 



*) Instrument a Musica. 



