( 138 ) 



wiert achten de *) Sangmakers deses tijts onbehaeghlic 

 sulcx datmense in den f) tweeich liet ganslick niet en 

 lijt, dan in meerstemmige wortse toegelaten, mits 

 datmense tegen de leechste niet en hoort. Maer dit 

 dwaling te wesen, wort int cort aldus verclaert: 

 Tgebeurt gemeenlick dat oude lieden met jonge kinderen 

 t'samen eenich liet in een selve thoon singende, daer toe 

 uijtter nateur stemmen gebruijcken, diese meynen even 

 hooch te wesen, en nochtans een achtste of somwijlen 

 wel twee achtsten verschillen: Tnder vougen dat tusschen 

 die twee geluijden soodanigen gelijckheyt is, al offc 

 bijcans selfheijt waer. Hier nijt soudemen meugen be- 

 sluijten dat een derde stemme met een vandien behaechlick 

 sijnde, met d'ander niet mishagelick en can wesen. Als bij 

 voorbeelt, die derde stemme onder des kindts stemme een 

 behaechelicke vijfde makende, en can tegen d'ander leeghste, 

 daerse een vierde tegen valt, niet mishagelick wesen; want 

 na de gemeene regel soo hebben twee gelijcke saecken 

 tot een derde gelijcke reden. Maer want hier me de nagel 

 noch niet volcommelick opt hooft getroffen en schijnt, 

 wij sullen naerder commen: Tot welcken eijnde ick ander- 

 mael segh, de gelijckheijt vande twee geluijden der achtste 

 soo groot te wesen, datse niet alleen de bovesz. onervarene 

 der singconst onsekerlick doet oirdelen, maer dat sulcx 

 oock de ervarenste gebeuren can, voornamelick wanneer 

 twee geluijden van verscheijden afcomsten, als snaren- 

 clanck tegen menschen stemmen, of tegen geblasen tuych 

 als neuten, cromhoorens, trompetten, schalmeijen en dierge- 

 lijeken, diemen metter daet wel t'samen gebruijekt, waer j 

 me voor de scherpsinnichste dickwils onseker is, ofse 



*) Componistas. 

 f) Duo. 



