( 152) 



ghelijck 2 ellen dobbel sijn teghen 1 elle alsoo schijnt dese 

 leegste stem in grofheijt dobbel te wesen ande hoochste: 

 Tis wel waer dat de selve dobbelheijt ons int gheluijt 

 niet soo heel claer ende verstaenlick en ontmoet als in 

 grootheijt ghetal ghewicht tijt roersel, ende meer ander: 

 nochtans soo beweeght ons de ghespannen snaer selve toe- 

 te laten overmits haer deelen in dobbel reden der grootheijt 

 sijnde de selve gheluyden clijncken die wij segghen van dobbel 

 reden der grofheijt .te wesen. Want de heel snaer teghen 

 haer helft clincken tsamen de voorschreven dobbel eerste. 

 Voort ghelyck hier gheseyt is, dat de heele snaer tot haer helft 

 in dobbel reden der grootheijt sijnde, haer gheluyt in dobbel 

 reden der grofheijt heeft, alsoo is oock te verstaen dat de 

 heele snaer tot haer vierendeel in verhoudinghe reden 

 der grootheijt wesende haer gheluijt in verhoudinghe 

 reden der grofheyt heeft ende alsoo voort met allen 

 anderen soo wel deelen teghen malcander als deelen teghen 

 de heele snaer. — Nu alsoo ymant mocht 

 willen ontkennen den helft der snaer teghen de heele 

 een dobbel eerste te clijncken, daer uyt oock niet toestaende 

 der gheluyden grofheijt te wesen inde reden van haer 

 snaersdeelen soo wort hier boven beschreven welcke 

 toeghelaten te worden overmidts sulcx als beghinsel gheen 

 ander bewijs en verreyscht. Want ghelijck de ervaring 

 leert, soo en ghebeurt de contrari niet dan deur 

 valsche snaren oft ander ongheval. 



2 e Begheerte. 



Heele toonen al even groot te wesen, dat sgelijcx oock halve 

 toonen al even groot sijn. 





