( 172 ) 



twee te veel D vier te veel maer E vyf te Weynicli 

 Inder voughen dat E vyfmael meer te weynicli had dan A te 

 veel; Ende even eens uyt de ghelycke oirsaecke cryght 

 hier den halftoon vyfmael meer te weynich (int ansien der 

 Redens vande grof heyt) dan den drieenhalftoon te veel heeft. 

 Uyt desen is oock openbaer dattet verschil des cleen 

 halftoons ende groothalftoons thienmael meerder is dan de 

 Reden des drieenhalftoons te groot ghestelt was, twelck 

 doirsaeck is dat dese dwaling inden halftoon soo veel 

 merckelicker blyckt als in dander toonen. 



MERKT. 



Tis teghedencken dat de namen vande do bbelheytdrievoudicheyt 

 viervoudicheyt der eersten tweeden derden enz. niet en sijn 

 int ansien vande grof heyt der gheluyden maer vande omganghen 

 (nemende acht vervolghende trappen voor een omganck) 

 want ghelyckmen twee drie of vier keeren der slanghens 

 dobbel, drievoudich oft viervondich machsegghen an een omtrec 

 niet int ansien vande oneven lengden der lynen waer in 

 sulcke Reden niet en bestaet maer opsicht hebbende tot 

 de menichte der keeren : Alsoo heetmen dese eersten tweeden 

 enz. dobbel drievoudich viervoudich int ansien der omganghen 

 sonder te letten opde grofheyt der gheluyden na welck de 

 palen der drievoudicheerste in viervoudighe Eeden sijn ende 

 die der viervoudighe eerste in achtvoudighe reden. Inde 

 dobbel eersten overcommet bij ghevalle om wat anders. Want 

 een eersten ofte selftoon te weten Reden ghedobbelt 

 dat is daer toe vergaert noch een Reden } en maeckt al 

 maer Reden ] men heeftse dan alleenlick opsicht tot 

 de omganghen des gheluydts. 



