( 181 ) 



ghij vermoedet encle u selven fcoegaeft die valsheigi dei 

 vyfde te bemercken soo laet die verschuijving des bandtfl 

 duer een ander persoon ghedaen worden, aLsoo dal gbjj niei 

 en weet of hyse de breede van een haerkeu opwaert 

 of neerwaer schuyft, ofte op de selve plaets Laet; 

 hij u alsoo tot verscheydenmael vraghende na de 

 goetheyt der vyfde snit daetliek u oirdeel onseker 

 bevinden, dicwils de goede qnaet segghende ende de 

 qnade goet. Tis dan openbaer dattet gli.cn 



menschelick ghehoor mueghelick en is hoe scherp 

 het sij twee toonen in haer uyterste volcoramenheyt 

 heel seker te passen. Waer nyt volght dat veel 

 snlcke feylen die elck int besonder onbemerckelick 

 sijn, nochtans tsamen een merckelicke dwaling maken; 

 Want ghelyck in tvoorseyde stuck lywaet duer 

 verschyeden persoonen ghemeten veel cleyne 



verschillekens op yder elle tsamen opt einde eenich 

 merckelick verschil maken, alsoo hier oock inde 

 gheluyden. Want overmidts dese vijfde . . . seer selden 

 ghebruyckt wort soo laetmen die clyene onbemercklicke 

 feylkens daer op al ancommen welcke ten einde altsamen 

 bemercklick connen sijn, somtijts oock onbemerckelick na 

 tgheval. Daerom en ist gheen wonder dat de bovenste 

 meesters snlcke reetschappen voorsichtelick stellende 

 int laetste nochtans qnade toonen ontmoeten die goet 

 behooren te wesen, maer tis natuerlick. Ende diet niet 

 en verstaet hem ghebreeckt de kennis des onderscheyts 

 tusschen werckelicke ende wisconstighen handel, twelck 

 wij bewysen moesten. 



