( 192 ) 



Alle dese thoonen ontmoeten ons inde natuerlicke sanck 

 maer de vercleende ende vergrootte thoonen werden niet 

 ofte seer weynich gebruyckt om datse qualick met go et oirdeel 

 gesonghen connen werden ; sy konnen alle lichtelick gesocht 

 ende gesien werden uyt de geteeekende cïauieren ende oock 

 eueneens uyt de nooten des natuerlicken sancx daer onder 

 staende,alsby voorbeeltvandeltotde2nootisdecleenehalffthoon 

 vande 2 tot de 3 noot is de groote halffthoon, vande 1 tot de 3 noot 

 is een thoon, vande 1 tot de 4 noot is een vergrootte thoon, etc. 

 Hier uyt volcht dat de banden aende halsen der speel- 

 tuyghen nootwendich eueredelick geleyt moeten zyn, om 

 te myden de vercleende ende vergrootte ongebruyckelicke affcom- 

 sten der thoonen, ofte daer mosten soo veel banden syn 

 alser redens der thoonen hier voor staen, dewelcke niet alleen 

 groote swaricheyt int spelen soude maecken, maer de 

 banden souden oock soo nae by malcanderen comen te liggen 

 datmense met de vingeren niet soude connen onderscheyden 

 derhaluen de eueredelycke deeling niet te vergeefFs, maer 

 oock nootwendich is; maer met de clauesingels ende orgels 

 gaet het anders toe, want de spleten ofte anders geseyt, 

 fenten steken tusschen de ander cïauieren soo veel hooger 

 uyt datmense bequaemelick kan raecken (als men wil) 

 sonder d 'ander cïauieren te roeren, ende de cïauieren behouden 

 euentwel haer behoirlicke grootte, alsoo datmen bequamelick 

 met een handt de achste kan ouervatten, ende de 

 vercleende ende vergrootte thoonen kanmen bequamelick 

 door hulp der spleten mijden, dwelck in ander speeltuyghen 

 (diens thoonen door banden onderscheyden werden) niet 

 geschieden en kan, want d'eene bant niet hooger kan liggen 

 als d'ander, maer aleuen hooch op de rye, alsoo dat 

 beyde de verdeelingen nootwendig syn. 



