( 312) 



van die, welke de tweede machten dezer grootheden bevat- 

 ten; dan knnnen de laatsten tegen de eersten verwaarloosd 

 worden. Er bestaat altijd een punt in de molecule met de 

 eigenschap, dat wanneer het tot oorsprong der as, y en z- 

 assen wordt gekozen, ^ {F(o)iv l } 2 {F(a)y l } en^(F(a)z l } 

 verdwijnen. Zij verdwijnen dan ook voor alle vlakken, die 

 door dat punt gaan. Het punt is echter afhankelijk van den 

 afstand a. Kiest men het zwaartepunt der molecule als oor- 

 sprong en brengt men twee coördinaat-vlakken door het 

 beschreven punt, dan verdwijnt het koppel, als A (het aan- 

 getrokken punt) in de snijlijn ligt. Op eiken afstand be- 

 staat dus een bepaalde evenwichtsas ten opzichte van de 

 draaiende beweging der molecule. In het bijzondere geval, 

 dat alle bestanddeelen der molecule gelijksoortig zijn, dat 

 dus de kracht voor allen eenzelfde functie van den afstand 

 is, wordt de zaak anders. Zij m } de massa van een punt 

 der molecule, m 1 ' die van het uitwendige punt A en zij nu 

 de kracht tusschen deze twee punten, volgens een onder- 

 stelling, die dikwijls gemaakt is: m 1 m 1 ' f(r{), waarbij f (r{) 

 alleen met den afstand verandert, dan kan voor vergelijking 

 (5) in de plaats worden geschreven: 



U = m/ [tfiJKa) - ^ ^«i(*i» + </i 2 + *i») - 



a^F'(a) a u*F'(a) 



- "£ —^- 2 (mj w,*) - y ~^~ 2 ( mi y^) — 



z 2 F' (a) 



v 



K *j 2 )] (6) 



Als oorsprong is weer het zwaartepunt gekozen, de coör- 

 dinaatassen vallen samen met de hoofdassen der centrale 

 ellipsoide, M l is de massa der molecule. Dezen vorm neemt 

 nu de functie U aan, ten opzichte van dezelfde assen, op 

 welken afstand het punt A ook van het zwaartepunt ligge. 



Stellen wij nog : 



^h^ = Atf ^(™i*/i 2 ) = Bi; S.fatj) = c i 



