( 315 ) 



en tweede machten der coördinaten a h />, en c u cij', b Y ' 

 en c{ komen alle producten twee aan twee dezer groothe- 

 den voor en die termen hebben verschillende coëfficiënten. 

 Bestond élke molecule b. v uit twee magneetpolen en 

 nam men voor de werking van twee polen de aantrekking 

 of afstooting omgekeerd evenredig met de tweede maclrl 

 van den afstand aan, dan zou men, in iedere molecule <!«• 

 magnetische as als x— as aannemende, van alle ontwikkelde 

 termen slechts behouden: 



F' (R) 

 a F (R) x { x{ — a l a 1 ' x Y x{. 



JlXj 



Hieruit leidt men gemakkelijk de bekende formule voor 

 de potentiaal af: 



£^Ü ^ _ 3 cos ^ cos ( x < R y^ 

 R 6 



wanneer ft Y en // 3 de magnetische momenten zijn. 



In het algemeen zullen de standen, die de moleculen 

 met betrekking tot elkaar moeten innemen, opdat zij niet 

 om hun zwaartep anten wentelen, van den afstand der 

 zwaartepunten afhangen. 



Wanneer weder de bijzondere onderstelling wordt inge- 

 voerd, dat voor alle punten de aantrekking een zelfde 

 functie van den afstand is, kan men bij dezelfde notatie 

 als in (6), de potentiaal in den vorm brengen: 



W ( T?\ 

 V = M 1 M 1 'F 1 (E) - M{ -~~{A l + B, -f 6*,) - 



-M l F ^(A{ + B{+C{)-M/^(A i a l HD l b^rt\,^- 



Daarbij zijn in beide moleculen de zwaartepunten als 

 oorsprong en de hoofdassen der centrale ellipsoïden alfl 

 coördinaat-assen gekozen. De grootheden M{. A{ % B 



21* 



