( 321 ) 



magneten zal gebeuren. Gaai deze onderstelling omtrenl de 

 structuur der moleculen samen mei de bovengenoemde hy- 

 pothese omtrent de rangschikking der deeltjes in de wer- 

 kingssfeer, dan gaat (12) over in: 



+ (,»$« \rri*vi* + /**&) Au] (13) 



Om hieruit het koppel af te leiden, dat op de beschouwde 

 molecule werkt, bij een bepaalden stand harer assen, moet 

 de arbeid bepaald worden, die verricht wordt, wanneer de 

 deeltjes in haar werkingssfeer een weinig gewenteld worden. 

 Als in de ruimte-eenheid n moleculen aanwezig zijn, zon de 

 onderlinge potentiaal i n 2 1\ bedragen, wanneer zij allen 

 evenwijdig gericht waren en de toestand in het geheele cle- 

 ment dezelfde ware als in de werkingssfeer. Deze onderstel- 

 ling heeft blijkbaar geen invloed op het gezochte koppel 

 Dan zou de arbeid, die verricht werd, indien de moleculen 

 evenveel wentelden, \nd.2 V x bedragen. Op iedere mole- 

 cule zou een even groot koppel werken en dus de arbeid 

 op elk der moleculen \ d . 2 V l zijn. 



Als men dit in aanmerking neemt, vindt men voor de 

 componenten van het koppel, dat uit vergelijking (13) volgi 

 de waarden: 



2{(Prh ü I hnn* + hnti % )(4**-At*)}t 

 2 {(«/sV + tfiW + «gr»ti 8 )"(^ii--4»)}, 



;&{(«/* Si» + «ift^i 9 + «»fcCi s )(^-^n)}« 



Men ziet, dat het koppel verdwijnt, als de assen der mole- 

 culen met die der werkingssfeer samenvallen. 



Bij de bijzondere hypothese, voor welke vergelijking (7) 

 geldt, verandert formule (8) in: 



sv 1= =-s U'^^iV + «ih» + <W)j • 



wanneer weder de assen <r, y en z samenvallen met de hoofd- 



