( 336 ) 



Neemt men in aanmerking, dat hier: 



aw * W x . * W * i_ dTr * . * W x, , x , 

 5TT = — -duz + - — dvn + —dwz+—d(ur i + vf) + 



ou% dvr, üw^ * ÖW»] 



öïT. ÜW. dW ÜW ^W 



dv£ öw| c)9 dv ö# 



is en dat : 





is, dan vindt men, na een dergelijke herleiding van alle 

 termen en door vervolgens de grootheden afzonderlijk = 

 te stellen, die in de integraal, welke over den geheelen in- 

 houd van het lichaam uitgestrekt wordt, met du, dv, dw, 

 dep, d y en dd vermenigvuldigd zijn, de vergelijkingen (26^) 

 en (2Q C ) terug. Stelt men alle grootheden, welke in de in- 

 tegraal, die over de oppervlakte genomen wordt, met du, 

 dv en dw vermenigvuldigd zijn, ook = 0, dan verkrijgt men 

 weer de vergelijkingen (26 /; ). Men ziet ook bij deze bereke- 

 ning, dat de spanningen werkelijk de waarden hebben, welke 

 in de formules (21) zijn aangegeven. 



§ 8. Als de moleculen van een lichaam ten opzichte 

 van elkaar verschoven worden, zullen zij volgens de boven- 

 staande beschouwingen tevens wentelen en moeten de span- 

 ningen daarbij veranderen. 



Indien dus gedurende de wenteling de vormverandering van 

 het lichaam een standvastige waarde zal behouden, moeten 

 de uitwendige krachten, die op het lichaam werken, een 

 wijziging ondergaan. 



Proefondervindelijke bepalingen hierover zijn door F. Kohl- 

 rausch *) gedaan. Hij heeft het moment van torsie waarge- 

 nomen, dat noodig was, om aan een draad een standvastige 

 wringing te geven en de verandering, die dat moment onder- 

 vond, nauwkeurig gemeten. 



*) Poggendokjt's Annal. CX1X. p. 337. 



