( 346 ) 



a l en b l zijn standvastige grootheden, P is een functie, die 

 van den vorm der doorsnede afhangt en wel een oneven 

 functie van £ en een even functie van ?/. Daardoor wordt 

 ^31 een even functie van § en van «y, en t-zz een oneven 

 functie van beide. Als de moleculen in standvastig even- 

 wicht gekomen zijn, vindt men a en y uit de formule voor 

 cos p l in de vergelijkingen (29). Men ziet, dat zij even func- 

 tiën van rj zijn, want in den noemer komen slechts even 

 machten van deze veranderlijke voor. Evenzoo ziet men, dat 

 oc Y en y^ oneven functiën daarentegen a 3 en y 2 even functiën 

 van 7j zullen wezen. Uit vergelijking (27) volgt, dat /? een 

 oneven en fc een even functie is. 



Wanneer X e , Y e en Z e de ontbondenen der kracht zijn, 

 die op het grondvlak van den cilinder moet werken, ten- 

 gevolge van de nawerking, om de vormverandering een stand- 

 vastige waarde te doen behouden, ziet men, dat bij de meest 

 algemeene onderstelling, deze ontbondenen geen van allen 

 verdwijnen. 



Men heeft namelijk de formules : 



X e = — / T31' dq; Y e = — ƒ T23' dg) Z e = — / 



^33' dg. 



Bij de bijzondere onderstellingen echter, die tot vergelijking 

 (13) aanleiding gaven, waardoor de coëfficiënten C12, C13 en 

 Ck% verdwijnen, wordt: Y e — 0. Zijn verder M'%, M\ en M'r 

 de componenten van het koppel, dat door de bijkomende span- 

 ningen moet werken, dan zijn, als de lengte van den cilinder 

 l genoemd wordt: 



M'^= llvu'l — TM'ifidqi M'%=: j(Tsi l ij — T2z'S)dq; 



M\= f(T2s' § — Tzi' l)dq. 



Alleen bij de bepaalde onderstellingen, die zooeven genoemd 

 werden, worden M'% en M'% nul. Dit onderzoek leert, dat 

 dan, overeenkomstig met de waarnemingen van Braun, de 

 buiging in een hoofdvlak geen nawerking in een ander 

 hoofd vlak en geen torsie-nawerking zou tengevolge hebben. 



