( 351 ) 



De nawerking bij de samendrukking heef! wel bei b 

 gestelde teeken maar in het algemeen niet dezelfde grootte 

 als die bij de uitrekking. Proeven hierover /ijn mjj niet 



bekend. 



§ 10. In een lichaam, dat binnen een eerlang 

 niet als isotroop kan beschouwd worden, een onderstelling, 

 die zooals in § 5 werd opgemerkt, bij een willeke 

 gedaante der moleculen wel de meest waarsehgnlgke is, 

 werken op ieder deeltje twee koppels. Het eene is evenre- 

 dig met de grootheden: tt g, v^ w^ enz.; het andere hangt 

 af van de rangschikking der moleculen in den aatuurljjken 

 toestand van het lichaam. Stelt men de ontbondenen der 

 koppels volgens de assen aan elkander gelijk, dan vindt 

 men vergelijkingen, waaruit de richtingen der assen bij het 

 evenwicht kunnen bepaald worden. De spanning in een 

 punt van het lichaam en de verandering daarvan bij stand- 

 vastige vormverandering kan dan volgens de formules (22) 

 berekend worden. In het algemeen is deze berekening zeer 

 samengesteld. Om een eenvoudig voorbeeld te geven, wor- 

 den de volgende onderstellingen ingevoerd: 



1°. De moleculen zijn symmetrisch rondom een as, 

 Deze onderstelling wordt slechts ingevoerd ter bekorting 

 der berekeningen. Zij zal bij benadering kunnen worden 

 aangenomen, als één as aanmerkelijk verschilt van de beide 

 anderen. 



2°. De rangschikking der moleculen in een werkingssf! 

 is symmetrisch ten opzichte eener as 



3°. De afwijking van een isotrope rangschikking is \ 

 gering, dat zij verwaarloosd kan worden in het koppel, dat 

 evenredig is met de vormverandering. Deze hypothese werd 

 reeds in § 5 nader onderzocht. 



Het lichaam zij weder een cilinder, waarin dezelfde coör- 

 dinaat-assen worden aangenomen, als in de vorige paragraaf. 

 De vormverandering zij een verlenging volgens de as, zoodat : 



ui = — fia\ vn = — /ua en wi; = a 



is. 



Om het koppel, dat evenredig met de vormveranderiiig 



