( 358 ) 



Voor n werd uit de waarnemingen een waarde afgeleid, 

 die weinig van de eenheid afweek. Stelt men haar daaraan 

 gelijk, dan wordt : 



dx x 



c 



— z=z cc - ; 

 dt t 



x =± — • 



In dit geval komen dus de formules van Weber en 

 Kohlraüsch, als men in de eerste de constante Cj = 

 neemt, op hetzelfde neer. De coëfficiënt u der snelheid is 

 door Kohlraüsch de coëfficiënt der elastische nawerking ge- 

 noemd. Deze grootheid bleek bijna uitsluitend van den 

 aard der onderzochte stof af te hangen. De integratie- 

 constante c daarentegen bleek ongeveer evenredig met de 

 oorspronkelijke deformatie, dus bij de proeven van Kohl- 

 raüsch met den hoek van torsie te zijn; verder was zij 

 evenredig met een bepaalde macht van den tijd, gedurende 

 welken de uitwendige krachten op het lichaam gewerkt 

 hadden en met de temperatuur, als deze gerekend werd van 

 — 21°, 5. Deze constante stelt den geheelen weg voor, die 

 gedurende de nawerking doorloopen wordt. Wij noemen 

 haar ter onderscheiding van den coëfficiënt « de intensiteit 

 der nawerking. 



De formule van Kohlraüsch gaf binnen de grenzen zijner 

 waarnemingen een zeer groote overeenstemming met de 

 uitkomsten der proeven. Zij kan natuurlijk niet gelden 

 voor de eerste oogenblikken, nadat de wenteling der mole- 

 culen begonnen is, want wanneer n f= 1 gesteld wordt, zou 

 de snelheid bij den aanvang = oo worden. Zij is dan ook, 

 zooals Kohlraüsch opmerkte slechts een empirische for- 

 mule, die binnen vrij ruime grenzen ter berekening der 

 verschijnselen goede diensten kan bewijzen. 



Neesen maakte bij zijn onderzoekingen omtrent de na- 

 werking, welke bij de torsie optreedt *), gebruik van een 

 andere formule : 



x = Ce-P'. 



*) Pogq. Annal OLII1, p. 498. 



