( 360 ) 



kan misschien de weerstand evenredig met de hoeksnelheid 

 worden aangenomen. In § 2 werd meegedeeld, dat O. E. 

 Meijer een theorie der nawerkingsverschijnselen poogde af 

 te leiden uit de inwendige wrijving, die bij de veerkrachtige 

 verschuivingen der moleculen zou ontstaan. De bezwaren 

 werden vermeld, die tegen deze opvatting in te brengen 

 zijn, al is het ook zeer waarschijnlijk, dat de inwendige 

 wrijving, die Meijer invoerde, wel bestaat. Wanneer dit 

 zoo is, dan is ook de onderstelling natuurlijk, dat een der- 

 gelijke weerstand bij de wenteling der moleculen voorkomt. 

 Gaan wij deze hypothese na bij het eenvoudige geval, 

 dat in de vorige § behandeld werd. Behalve de koppels, 

 die daar berekend werden, komt nog het weerstandskoppel, 



cl 10 

 dat gelijk aan X — - gesteld wordt. Omdat de molecule in 



dit geval om een hoofdas wentelt, is de differentiaal-ver- 

 gelijking der beweging : 



(A + »i) jf 2 = i A (A - 2»i) (1 + /<) a sin 2 ( n - p) - 

 — kU\—Bi)GsinZp — l — 



CL Z 



of, als p zeer klein ondersteld wordt, gedurende het geheele 

 verloop der beweging: 



Deze vergelijking geeft na integratie: 

 J9-I (14-//) a sin 2qp-, _ , 



waarin C\ en C 3 de integratie-constanten zijn. 



Uit cos 2 cp =. cos 2 (qD x -|- p), volgt, bij de aangenomen 

 onderstelling: 



n 



cos 2 qj — cos 2 cp 1 — 2 p sin 2 cpi> 



