( 365 ) 

 rss' — t 33 " = - D 1 n(A l —B l )[co8 2q cosïfa Pl )]. 



Maar omdat Pl een kleine hoek is, kan geschreven morden : 

 cos 2 (qp x — p,) — co.s- L' ./ , -f ,/„ 2 ,, , ,/„ 2 p , 



en brengt men de waarde sin2p l — -= over, dan wordt: 



6r 



^33' — tm" 



D 1 n(A l ~ B ) D ^ l +f l ) asin *V\- 2 Qjtw2jpj 



4 (t 



Behandelt men deze vergelijking evenzoo als (55) en neemt 

 men daarna voor (^ de waarden aan, die aan (54) voldoen, 

 dan wordt de uitkomst. Voor : 



Z> 1 (l+ /M )a= 2,1 Q . . r 33 '- r 3 ï"= 0,007 X rM^rfli 



^ Cr 



» = 2,2 Q . . » =0,020 X » 



> = 2,5 Q . . » =0,072 X » 



Bij deze vormveranderingen is dus nog het grootste ge- 

 deelte van de afwijking der assen van de moleculen per- 

 manent. 



Uit deze beschouwing kan in de eerste plaats afgeleid 

 worden, dat zelfs als zeer geringe krachten op een lichaam 

 werken, een blijvende afwijking der moleculen en daarom 

 ook een blijvende vormverandering ontstaat, die bij aan- 

 groeiing der krachten snel toeneemt. Ten tweede volgt er 

 uit, dat als de weerstand afneemt, b. v. bij herhaalde wer- 

 kingen derzelfde krachten, de permanente afwijking der mo- 

 leculen daarbij aangroeit. Wordt toch een lichaam meerma- 

 len door dezelfde kracht gespannen en zij de eerste keer: 



D l {\ + ju)a = 1,2 Q, 

 dan wordt: 



T33 



'-T33 = 0,022 X 



D l *n{A l -B l )(l+ M )a 

 2G 



ils later de weerstand, dus Q, verminderd is, zoodat dan 



