( 374) 



dat de verandering van het decrement omgekeerd evenredig 

 met den tijd zou zijn, die sedert een bepaald oogenblik ver- 

 loopen is. Uit de analogie met een dergelijke wet bij de 

 nawerking, volgt nog geenszins, dat de verschijnselen van 

 elkander afhangen. 



Wanneer de waarnemingen van Streintz omtrent de ac- 

 comodatie-verschijnselen, (die ook door anderen bevestigd 

 zijn), als juist worden erkend, kan men aannemen, dat de- 

 zelfde weerstand, die de permanente vormveranderingen ver- 

 oorzaakt, zooals in de vorige § beschreven werd, vooral bij 

 den aanvang van de veerkrachtige trillingen een belangrijken 

 invloed op de demping uitoefent. Men overtuigt zich daarvan 

 nog nader, als men de waarnemingen vergelijkt, die omtrent 

 de veerkrachtige eigenschappen van glazen staven gedaan zijn. 



Bij de torsie van glazen staafjes heeft de nawerking een 

 snel verloop en een merkbare blijvende vormverandering 

 wordt niet opgemerkt (Boltzma:n:n) ; aan het beginsel der 

 superpositie wordt bij glas voldaan, bij de meeste andere 

 stoffen, die onderzocht werden, niet (Kohliiausch) ; de eigen- 

 aardige nawerkingsverschijnselen na gelijktijdige deformatiën 

 in verschillende richtingen zijn bij glas minder sprekend dan 

 bij de metalen (F. Bratjn). Deze proeven bewijzen, dat de 

 besproken weerstand bij dit materiaal zeer gering is. Men 

 nam dan ook waar, dat het verschijnsel der accomodatie 

 bij de slingeringen van glazen staven zeer gering was en 

 dat van den aanvang af het logarithmisch decrement nage- 

 noeg onafhankelijk van de amplitude was (Klemencie). Men 

 heeft hier dus voornamelijk een weerstand gedurende de wen- 

 teling der moleculen, zooals in § 1 1 beschreven werd. 



