29 



Resultaten van het onderzoek. 



Aanteekeningen. 



Het lijk is geheel in een half vergaan lijkkleed gewikkeld. 

 Dit wordt zooveel mogelijk weggenomen eu ook de dikke, grijze 

 schimmellaag zooveel mogelijk verwijderd. De huid van borst- 

 en buikwand blijkt eveneens bruin en hard te zijn. Een deel van 

 het gelaat is verteerd ; de handen en vingers vallen bij de minste 

 aanraking uiteen. Eene rottende, uiterst walgelijk riekende massa 

 bedekt het onderste gedeelte van den buik en de geslachtsdeelen. 

 Bij het openen van den buik verbreidt zich een onverdraaglijke 

 stank. De buik- en borstorganen verkeeren in hoogen graad van 

 ontbinding. (24. October 1809). 



Zeven maanden later wordt het lijk nogmaals opgegraven (24 

 Mei 1810). 



De bekleedselen zijn nog harder en ook de buikorganen zijn 

 opgedroogd. 



Arsenicum gevonden. 



De buik is matig opgezet, aan de voorzijde groenachtig ge- 

 kleurd. De opperhuid aan de billen is hier en daar reeds los. 

 (30 Januari 1811). 



Arsenicum gevonden. 



Ontbinding zeer ver gevorderd. Onverdraaglijke stank. Aange- 

 zicht en uitwendige geslachtsdeelen sterk gezwollen. Huid in het 

 aangezicht, op den rug en buik groenachtig. Groote ontbindings- 

 blazen onder de opperhuid. Darmen sterk uitgezet. (9 Juni 1808). 



Arsenicum in ruime hoeveelheid in de maag. 



Lijk verstij ving. Doodvlekken aan de achtervlakte des lichaams. 

 Ontbinding reeds duidelijk begonnen. Maag met veel inhoud, 

 uitgezet. (22 October 1824). 



Ontbinding reeds begonnen. Lijkverstijving. Buik niet opge- 

 zet. Maag sterk uitgezet, slijmvlies week. (23 October 1824). 



Men vindt niets anders dan een tamelijk gaaf geraamte. (Au- 

 gustus 1830). 

 Arsenicum of eenig ander metaalvergift werd niet aangetoond. 



Het hoofd is ontbloot. Verder is het lijk gewikkeld in een 

 grof beddelaken, waaronder een hemd. Het lijk verbreidt een 

 ondraaglijken stank en verkeert in een ver gevorderden staat van 

 ontbinding. Gelaat onkenbaar, huid zwart, fiersenen bijna vloei- 

 baar. Spieren wankleurig. Borst- en buikorganen met duidelijke 

 teekenen van ontbinding. (31 Augustus 1825). 



Arsenicum aangetoond. 



Mevrouw Gebhardt was den 13 d en Mei 1809 be- 

 vallen en overleed den 20 sten Mei. 



De vrouw was in de laatste week der maand 

 Januari (1811) gestorven na hevig braken en diar- 

 rhée. Als eene bijzonderheid werd opgeteekend dat 

 de in een verzegelden pot bewaarde slokdarm, maag 

 en darmen, 8 dagen na den dood, nog geen stank 

 verspreidden. 



Eene oude vrouw, Wittram, genas, zoo het heette, 

 koude koorts met een wit poeder, in een glas 

 brandewijn gedaan. De jongeling gebruikte daar- 

 van en stierf 5 uren later. 



Eene dienstmeid vond den 21sten October 1824 

 een pakje, waarin zich, naar hare meening, anijsbrood 

 bevond, deels in stukjes, deels in kruimels. Ver- 

 schillende personen aten daarvan. Allen, die van 

 de kruimels gegeten hadden, werden ziek, de an- 

 deren niet. Twee kinderen overleden. In de ver- 

 dachte zelfstandigheid was arsenigzuur in groote 

 hoeveelheid voorhanden. 



J. B. stierf den 30 sten Augustus 1815 en werd 

 reeds den volgenden dag begraven. Personen, die 

 het lijk in de kist gelegd hadden, verklaarden dat 

 het toen reeds zeer was opgezet met blauwe en 

 zwartachtige vlekken. 



De man was door zijne veel jongere, wellustige 

 vrouw vergiftigd. 



Veillet was den 15 den Augustus 1825 overleden 

 en den volgenden dag begraven 



