39 



Idsverloop 

 lischen het 

 i-rlijden en 

 èonderzoek. 



Resultaten van het onderzoek. 





8j. 



7 d. 



9 d. 



5 d. 

 9 m. 



dikke schimmellaag bedekt, zoodat de gelaatstrekken onkenbaar 

 zijn. Schimmelvlekken op de borst. Aan de onderbuikstreek is 

 ontbinding bemerkbaar; de ledematen schijnen nog geheel versch. 

 Bij de opening der buikholte wordt weinig stank bespeurd. Het 

 slijmvlies van de maag laat gemakkelijk los en is door de ont- 

 binding onkenbaar. 

 Arsenicum wordt in ruime hoeveelheid gevonden. 



Men vindt een groot, goed bewaard gebleven geraamte; van 

 de weeke deelen en organen is niets meer over dan eene bruin- 

 achtige, glibberige met eene witte schimmellaag bedekte massa, 

 die de beenderen overal in verschillende dikte omgeeft, maar 

 geen stank verspreidt. 



Arsenicum werd duidelijk aangetoond. 



Het lijk verkeert ongeveer in denzelfden toestand als het 

 vorige. 

 Arsenicum nog duidelijker aangetoond. 



Lijk verstij ving belangrijk, ontbinding nauwlijks merkbaar be- 

 gonnen. Over den geheelen rug helderroode doodvlekken. De 

 buik is niet opgezet; de wand is eerder hard en eenigszins inge- 

 vallen. Maag en darmen zijn niet door gas uitgezet. (21 April 

 1856). 



Arsenicum werd in zeer aanzienlijke hoeveelheid in de maag 

 gevonden, verder ook veel in darmen, lever en milt, zeer weinig 

 in het hart, niet in nieren en blaas. 



De huid is aan de voorvlakte vuil blauwgrijs, aan de achter- 

 zijde blauwzwart; het gelaat is bleek. Uit mond en neus ontlast 

 zich een vuilbruine, stinkende vloeistof. Buik sterk opgezet. 

 Maag en darmeu met veel gas. (16 Juni 18—). 

 Arsenicum in ruime hoeveelheid aangetoond. 



Het lijk heeft eene gewone kleur. De corneae zijn troebel, niet 

 ingevallen; de opperhuid is overal vast. Geen lijkenlucht, dus 

 ook geen ontbinding. (29 April 1855). 



Maag en darmen werden uit het lijk genomen. 



Uit den maaginhoud en van de binnenvlakte der maag wor- 

 den 5 3 /« grein arsenigzuur in substantie verzameld. Wegens ver- 

 schil in de uitspraak der deskundigen wordt het lijk den 

 1 8d<;n Januari 185 6, dus bijna negen maanden na den 

 dood opgegraven en op nieuw onderzocht. De stank is 

 over [het algemeen niet sterk, de ontbinding betrekkelijk weinig 

 gevorderd. Het gelaat is ingevallen, de huid bruin, hard; de 



Aanteekeningen. 



hersteld was, werd den 3<ïen December 1851 ziek 

 (braken) en stierf den 5<len December. De opgra- 

 ving en het onderzoek hadden den 26''en Januari 

 1852 plaats. H. werd door vrouw B., zijne zuster, 

 die zijne eenige erfgenaam was, vergiftigd. 



Tijdens het gerechtelijk onderzoek werden ook 

 de lijken van den vader ( Waarn. 34) en de zuster 

 (Waarn. 35) van H. D. H. opgegraven (14 April 

 1852); beide waren onder dezelfde ziekteverschijn- 

 selen gestorven, waaronder ook H bezweek. 



Het lijk van de in 1843 (dus vóór 9 jaren) over- 

 leden moeder verkeerde nagenoeg in denzelfden 

 toestand van ontbinding als dat van den vader en 

 de zuster; de drie lijken lagen naast elkander. 

 Het lijk van de moeder werd niet nader onder- 

 zocht omdat de verdachte dochter niet te huis was 

 toen zij stierf en hare laatste ziekte zonder verdachte 

 verschijnselen verloopen was. 



Twee maanden later liep het gerucht dat vrouw 

 B. haar kind van vijf maanden, dat zij slecht ver- 

 zorgd had en dat vóór 3'/2 jaar plotseling ge- 

 storven was, ook vergiftigd zou hebben. Het lijkje 

 werd opgegraven. Het gave kistje lag 6 voeten diep 

 in het hoog gelegene, droge, zandachtige kerkhof. 

 Het lijkje was gedeeltelijk gemumificeerd, gedeel- 

 telijk verzeept, voor een ander deel verteerd. 

 Arsenicum werd niet gevonden. 



Het knaapje had pneumouie aan de rechterzijde. 

 Eene onderwijzeres had poeder van albast gezon- 

 den en dit als zeer heilzaam aangeraden. Ander- 

 half uur na het innemen daarvan was het kind 

 gestorven. 



_ De man werd vergiftigd door zijne derde vrouw, 

 die 15 jaren jonger was dan hij zelf. Het huwelijk 

 was zeer ongelukkig; beide echtgenooten waren 

 aan den drank verslaafd. Bovendien werd de hu- 

 welijkstrouw door de vrouw geschonden. 



