45 



gaan. In de buik- en borstholte is geen orgaan meer te her- 

 kennen. Van hersenen en ruggemerg is geen spoor meer aanwezig. 

 In de overblijfselen der ingewanden werden sporen van arse- 

 nicum gevonden, in de buikbekleedselen en in de spieren niet. 



Lijkverstijving. Uitgebreide doodvlekken aan den rug, de 

 extremiteiten en den buik. Oogen ingezonken; corneae troebel, 

 week (28 Maart 1859). 



Arsenicum aangetoond. 



Matige lijkverstijving. Talrijke doodvlekken. Ontbinding nauwe- 

 lijks begonnen. (25 Januari 1865). 



Arsenicum in ruime hoeveelheid in den maaginhoud, in de 

 maag enz. aangetoond. 



Skelet goed bewaard; de beenderen vallen evenwel bij de 

 minste aanraking uiteen. Uit buik- en borstholte wordt eene 

 vormlooze, bruine, brokkelige eenigszins smeerachtige en met 

 wat aarde vermengde massa (overblijfselen van weeke deelen) 

 opgeschept; daarbij wordt eene niet onbelangrijke hoeveelheid 

 van de tamelijk goed bewaarde hersenen gevoegd. 



Duidelijke, hoewel geringe, sporen van arsenicum werden daarin 

 gevonden. 



Lijkverstijving geheel verdwenen. Doodvlekken. Buik groen- 

 achtig gekleurd (11 Mei 1850). 

 Arsenicum aangetoond. 



Het lijk is met het oog op de temperatuur (inde maand Juni) 

 zeer goed gebleven. De ingewanden zijn nog eenigszins warm. 



Het lijk verkeert in zeer ver gevorderden staat van ontbin- 

 ding. Talrijke ontbindingsblazen en groene vlekken worden aan 

 het hoofd, den buik en de geslachtsdeelen gezien (7 Augustus 1852). 



Lijkverstijving zeer gering. Ontbinding niet aanwezig (11 

 Januari 1873). De uit het lijk genomen organen verspreiden 

 geen ontbindingslucht, zelfs niet nadat zij eenigen tijd aan de 

 lucht blootgesteld geweest zijn. Belangrijke vetontaarding van 

 de verschillende ingewanden, (vooral van de lever) van hersenen 

 en ruggemerg. 



Arsenicum aangetoond. 



had, herstelde en bracht later een voldragen kind 

 ter wereld. 



De vrouw had des nachts een wit poeder inge- 

 nomen, dat zij voor cremor tartari hield. 



Het onderzoek geschiedde op verzoek der familie, 

 die zelfmoord vermoedde. 



Zekere ft. werd in 1847 verdacht en beschul- 

 digd zijn zesjarig dochtertje met arsenicum vergif- 

 tigd te hebben. Niettegenstaande er arsenicum 

 in het lijk werd gevonden, werd hij vrijgesproken. 

 Omstreeks het einde van het jaar 1866 werden 

 verscheidene personen in het huis, dat R. bewoonde, 

 ziek onder verschijnselen van vergiftiging; in het 

 meel, dat zij gebruikt hadden, werd eene aanzien- 

 lijke hoeveelheid arsenicum gevonden. Bij het ge- 

 rechtelijk onderzoek bekende R. dat hij het arse- 

 nicum onder het meel gemengd had en tevens dat 

 hij in Maart 1845 zijne toenmalige beminde en 

 hun gemeenschappelijk kind van een half jaar met 

 arsenicum vergiftigd had. 



Op den loten April 1867 werd het lijk der vrouw 

 opgegraven en onderzocht. 



In een oogenblik van walging over het onge- 

 bonden leven, waartoe zij zich had laten verlei- 

 den, nam E. C. 10 grammen rattenkruid in en 

 stierf 72 uren later. 



De jonge man, bediende in een drogisterij, bad 

 bij vergissing kalium-arseniaat in plaats van kalium- 

 sulfaat ingenomen. 



