47 



lsverloop 

 chen het 

 lijden en 

 nderzoek. 



Resultaten van het onderzoek. 



Aanteekeningen. 



14 j. 



8 m. 



4 m. 



13 d. 



De deelen van het geraamte zijn nog met elkander in verbin- 

 ding. De weeke deelen zijn grootendeels verdwenen. 



In de overblijfselen (ook in de haren) wordt arsenicum ge- 

 vonden. 



Het lijkje is als een mumie verdroogd; de nog aanwezige 

 weeke deelen zijn vast, bruin van kleur. 

 Arsenicum gevonden. 



Het zware, breede lijk verkeert in een afzichtelijken staat 

 van ontbinding. De kleedingstukken zijn grootendeels vergaan; 

 het lijkkleed, een z.g. hennekleed, is nog voor een deel aanwezig. 

 Een breede band van blauwe baai omgeeft den buik. De buik- 

 en borstwand zijn gemumificeerd. De buikwand is als een koepel 

 over de diepliggende buikingewanden gewelfd. De maag is niet 

 te isoleeren en moeielijk van de andere organen te onderschei- 

 den. De lever en de rechter nier zijn te herkennen. De baar- 

 moeder en de eierstokken zijn in goeden toestand aanwezig (3 

 Juni 1876). 



Uit de van het lijk genomene deelen werd door de H. H. 

 Dr. F. van Calker en D. van Aalst zooveel arsenicum afge- 

 scheiden als aan 1.854 gram As 2 3 beantwoordt. 



Een ontelbare menigte larven en ontwikkelde insekten bedekt 

 de wollen slaapmuts. De weeke deelen van het hoofd en het 

 aangezicht zijn vergaan. Het lijk is afkomstig van een mageren 

 man; van vetweefsel is schier niets te vinden. De uitwendige 

 bekleedselen van buik- en borstholte zijn dor en droog, met 

 doorschijnende grootere en kleinere, aderlijke vaten gemarmerd, 

 als het ware verbrand en perkamentachtig; armen enbeenenzijn 

 als geskeleteerd; de dijbeenderen alleen zijn nog door een laagje 

 ingedroogd spierweefsel en perkamenthuid omgeven. De borst- 

 en buikingewanden zijn ingeschrompeld. De maag is te her- 

 kennen. Van lever en nieren is slechts zeer weinig meer aan- 

 wezig (30 Augustus 1876). 



De H.H. Dr. F. van Calker en D. van Aalst hebben uit 

 de van het lijk genomen organen zooveel arsenicum afgeschei- 

 den als aan 0.1015 gram A.s 2 3 beantwoordt. 



Teekenen van ver gevorderde ontbinding aan de ledematen, den 

 hals en het aangezicht. De opperhuid laat op vele plaatsen, 

 vooral op het bejaarde hoofd, in groote lappen los. De ontbin- 

 ding is aan den romp veel minder; achter en ter zijde van den 

 romp en in de onderbuikstreek, in de onmiddellijke nabijheid der 

 geslachtsdeelen, is de huid groen gekleurd. De buik. is niet 

 opgezet. De buikingewanden vertoonen geen teekenen van ont- 



Franziska K., eene bij uitstek liederlijke vrouw, 

 vergiftigde hare eerste twee mannen (de derde 

 verliet haar uit vrees van hetzelfde lot te zullen 

 ondergaan), zette hare dochter aan tot vergiftiging 

 van haren echtgenoot en diende vervolgens vergift 

 toe aan haar buiten echt geboren kind (JosephK.). 



De eerste man (Josep T.) stierf in 1860'; zijn 

 lijk werd den 15den Juli 1874 opgegraven en onder- 

 zocht. Het lijk van den tweeden man kon niet 

 teruggevonden worden. Het kind stierf den l st « n 

 November 1871; het lijkje werd den 16 den Juli 

 1874 opgegraven en onderzocht. 



De vrouw was den 6 d en Mei 1874 overleden. 



De man overleed den 27 sten April 1875. 



Voortdurende brakingen en hevige diarrhée waren 

 aan den dood (9 September 1877) voorafgegaan. 

 Het lijk was met bederf- en stankwerende midde- 

 len besproeid. De uitspraak der deskundigen om- 

 trent de oorzaak van den dood luidde verschillend. 



