50 DE TOESTAND DER LIJKEN NA ARSENICUM- VERGIFTIGING. 



Omtrent de hierboven medegedeelde waarnemingen is, met het oog op ons 

 onderwerp, het volgende op te merken. 



Het getal der lijken, welke vóór de begrafenis onderzocht werden, bedraagt 

 19; op blz. 25 zijn de waarnemingen aangegeven, die hierop betrekking hebben. 

 In al deze lijken werd arsenicum aangetoond, in enkelen zelfs in groote hoe- 

 veelheid (Waarn. 8, 41, 48, 51). Het tijdsverloop tusschen het overlijden en 

 het onderzoek was verschillend; in Waarn. 9 bedroeg dit slechts 11 1 ft uren, 

 terwijl in Waarn. 7 vier dagen verstreken waren, vóór dat het onderzoek 

 plaats had. 



Het valt in het oog dat de graad van ontbinding, die bij de lijken aange- 

 troffen werd, zeer verschillend was. Dit verschil kan evenwel bijna zonder uit- 

 zondering verklaard worden uit het jaargetijde, waarin het overlijden plaats 

 had. Zoo vinden wij b.v. in Waarn. 8 vermeld, dat de ontbinding 43 uren 

 na den dood reeds zeer ver gevorderd was. Het lijk werd den 9 den Juni 

 1808, dus midden in den zomer, onderzocht; arsenicum werd in ruime hoe- 

 veelheid in de maag gevonden. In Waarn. 31 was de ontbinding na 46 uren 

 nauwelijks begonnen, doch hier geschiedde het onderzoek op den Uden No- 

 vember 18 — . 



De Waarn. 51 en 53 vereischen nog eene korte bespreking. In de eerste 

 wordt vermeld dat het lijk met het oog op de temperatuur (in de maand Juni) 

 zeer goed gebleven was en dat de ingewanden nog eenigszins warm waren. 

 Het lijk werd 36 uren na den dood onderzocht en het is, volgens mijne erva- 

 ring, niets ongewoons dat, zelfs bij zomerwarmte, de teekenen van ontbinding 

 nog ontbreken, indien er zoo weinig tijd na den dood verloopen is. Overigens 

 worden geen bijzonderheden vermeld omtrent de plaats, waar en de wijze, waarop 

 het lijk vóór het onderzoek bewaard werd. 



Het feit, in Waarn. 53 vermeld, dat de uit het lijk genomene organen geen 

 ontbindingslucht verspreidden, zelfs nadat zij gedurende eenigen tijd aan de 

 lucht blootgesteld geweest waren, heeft niets bevreemdends, daar het onderzoek 

 midden in den winter (11 Januari 1873) plaats had. 



Uit bovenstaande feiten is dus af te leiden dat het toege- 

 diende arsenicum op de ontbinding der lijken in de eerste da- 

 gen na den dood geen invloed heeft uitgeoefend. 



Het getal der begravene lijken, in het Tabellarisch overzicht opgenomen, be- 

 draagt 41. In zes gevallen (Waarn. 1, 2, 4, 11, 22, 23) werd in het lijk geen 



