54 DE TOESTAND DEE LIJKEN NA AKSENICUM-VEKGIFTIGING. 



vorderd. Mumificatie van de huid van het aangezicht en van den romp. Omtrent 

 de ledematen wordt niets vermeld. 



Waarn. 45. Partieele mumificatie der huid van het borstbeen en van een 

 gedeelte op de ribben. De buikwand is geheel gemumificeerd, de huid van den 

 rechter voorarm eveneens. De weeke deelen der dijen en onderbeenen zijn ge- 

 heel verdwenen. Rondom de kniegewrichten zijn de weeke deelen lederhard. 

 De hand- en voetgewrichten zijn tamelijk ongedeerd. De kist was gaaf. Het 

 glooiende kerkhof bestond uit roode grind, met groote en kleine steenen ver- 

 mengd. Het graf bevond zich op het hoogste gedeelte van het kerkhof. De man 

 was in December 1849 overleden; het lijk werd na 3 jaren en 5 maanden op- 

 gegraven. 



Van overwegend gewicht zijn hierbij de controle-waarnemingen, waarvan Ke- 

 ber in zijne mededeeling van dit geval gewag maakt. Op hetzelfde kerkhof, 

 waar 45 begraven was, werd een ander lijk na 3 3 /4, jaren opgegraven. Men 

 vermoedde dat deze man eveneens door arsenicum vergiftigd was. Later bleek 

 het dat hij aan de gevolgen eener apoplexie overleden was, terwijl in het lijk 

 geen spoor van arsenicum aangetroffen werd. Dit lijk was ook voor een deel 

 gemumificeerd en sommige organen waren beter bewaard dan bij 45. Keber 

 spreekt nog van een derde lijk, dat, na 5Va jaren opgegraven, grootendeels goed 

 bewaard en gemumificeerd gevonden werd, terwijl geen spoor van arsenicum 

 was aan te toonen. 



Het ligt dus voor de hand dat de oorzaak van den goeden staat dier lijken 

 in iets anders gezocht moet worden, dan in een bederfwerenden en mumificee- 

 renden invloed van het arsenicum. 



De gevallen van Kelp (Waurn. 34 en 35) kunnen hierbij eveneens in herin- 

 nering gebracht worden. Drie lijken (vader, moeder en dochter) lagen op het- 

 zelfde kerkhof naast elkander. Het lijk van den vader en dat van de dochter 

 bevatten arsenicum; dat van de moeder, bij wie geen spraak was van vergifti- 

 ging, niet. De drie lijken verkeerden nagenoeg in denzelfden toestand van ont- 

 binding. 



Ten slotte zij hier nog de waarneming van G-atjlke vermeld (39), die een 

 lijk zonder arsenicum 8 jaren na den dood beter geconserveerd vond dan een 

 ander, dat na 4 jaren opgegraven werd en arsenicum bevatte. 



