16 DE TOESTAND DEE LIJKEN NA AKSENICUM-VERGIFTIGING. 



vertraagd wordt, de belangrijkste. Volgens hem hangt de meerdere of mindere 

 snelheid der ontbinding van andere omstandigheden af, van warmte, vochtig- 

 heid enz.; dit geldt zoowel voor begravene als voor niet begravene lijken. 



De hierboven vermelde kritiek van Metzger bleef niet zonder tegenspraak. 



Augustin * deelde mede dat Welper reeds vóór het onderzoek der lijken 

 in de zaak van Mevrouw Ursinus de overtuiging had dat de lijken na arseni- 

 cum -vergiftiging niet in ontbinding overgaan. Zijne aandacht was hierop het 

 eerst gevestigd door een geval, waarin het lijk van een met arsenicum vergif- 

 tigde vrouw in den zomer, eene week na den dood in bed liggende, nog versch, 

 zonder stank en ontbinding gevonden werd. Naar aanleiding daarvan onder- 

 zocht Welper zeer nauwkeurig de in Berlijn niet zeldzaam voorkomende ge- 

 vallen van arsenicum- vergiftiging en vond steeds de vergiftigde lijken zeer versch 

 en zonder ontbinding. Nadere bijzonderheden worden hierbij echter niet ver- 

 meld. Augtjstin trachtte verder door de mededeeling van waarnemingen van 

 oudere schrijvers (Ammann f , Zittmann §, Alberti **, Parmenio f f ) de juist- 

 heid van Wel per' s opvatting te staven. Deze waarnemingen zijn echter zóó 

 gebrekkig medegedeeld en zóó onvolledig, dat de vereischte bewijskracht daaraan 

 niet kan worden toegekend. Aan Metzger wordt onder het oog gebracht dat 

 hij zelf een geval beschreven heeft §§, waarin het met arsenicum vergiftigde 

 lijk na 16 dagen nog geen spoor van ontbinding vertoonde. Doch Augtjstin 

 heeft daarbij over het hoofd gezien dat het lijk bevroren was en vóór het onder- 

 zoek in eene warme kamer ontdooid moest worden. Hij beroept zich verder op 

 proeven door Klanck *** op aanraden van Welper genomen. Klanck ver- 



* EntdecJcungen betreffend die KenuzeicJien der Arsenikvergiftigung und Berichtigung alterer 

 Angaben über diesen Gegenstand, in : Augustin's Repertorium für die öffentliche und gerichtliche 

 Arzneiwissenschaft, Berlin, 1810, ]>s Stück, S. 1 en Neue Beobachtungen über die aus dem Leichen- 

 befunde zu entnehmenden Kennzeichen der Sublimat-, Opiums- und Schierlingsvergiftung, Ibidem 1812, 

 2t*s Stück, S. 1. 



f Ammann, Medicina Critica, Erffurti, 1670. 

 § Zittmann, Medicina forensis, Erancofurti a/M. 1706. 

 ** Alberti, Systema jurisprudentiae medicae, Vol. I, Halae, 1736. 

 ff Parmenio, Sammlung verschiedener Casuum medico-ckirurgico-forensiiim, Ulm. 1742. 

 §§ Metzger, Leichenöffnung eines mit Arsenik vergifteten Mensc/ien, in: Pyl's Aufsatze und Beob- 

 achtungen aus der gerichtlichen Arzeyeiioissenschaft, 5 te Sammlung, Berlin, 1787, S, 96. 

 *** Kopp's Jahrbuch der StaatsarzneiJcunde. 1811, 4 ter Jahrgans, S. 356. 



'7 o O» 



