DE TOESTAND DEK LIJKEN NA ARSENICUM- VERGIFTIGING. 13 



Bij Paulus Zacchias *, den vader der gerechtelijke geneeskunde, hebben de 

 denkbeelden omtrent den bedoelden invloed reeds een meer bepaalden vorm 

 aangenomen. De snelle ontbinding van het lijk bewijst dat de dood het gevolg 

 geweest is van een inwendig vergift; de lijken van hen daarentegen, die door 

 een uitwendig vergift gedood zijn, gaan zeer moeielijk in ontbinding over („facilis 

 ac cita cadaveris putrefactio commonstrat venenum, ex quo mors est secuta, 

 internum fuisse, non externum ; nam corpora quae peste aut pestilenti febre, 

 aut aliis quibusque morbis ab interno veneno evenientibus extinguuntur, facile 



ac citissime corruptionem experiuntur contra vero corpora extrin- 



seco veneno sublata difficillime corrumpuntur"). 



Betreffende den invloed meer in het bijzonder van het arsenicum op het ver- 

 loop der ontbinding vinden wij in de vorige eeuw een aantal uitspraken, voor 

 een deel op eigen ervaring gegrond, voor een ander deel zonder eigene waar- 

 neming ten grondslag. Het is opmerkelijk dat bijna allen hierin overeenkomen 

 dat het in het lichaam teruggebleven arsenicum de ontbinding van het lijk 

 verhaast. Ik acht een paar aanhalingen hier voldoende. Zoo zegt Plenck f : 

 „Mortem epidermidis secessus et totius corporis putredo subito sequuntur", en 

 Gmelin § ; „ Vides cadavera hoc veneno intus sumto peremptorum multo citius 

 in putredinem naribus molestissimam resoluta, maculis lividis per omnem super- 

 ficiem quasi comita, oculos livore circumfusos, ungues liventes et non raro prima 

 jam mortis die una cum capillis deciduos, partes nonnullas et praesertim geni- 

 tales viridi, luteo, nigro colore foedatas et tumidas, membrana quaedam sponte, 

 aut levissima accedente vi secedentia". 



In deze nagenoeg volkomene overeenstemming van gevoelen omtrent dit punt 

 heeft plotseling een belangrijke ommekeer plaats gegrepen en wel door de vol- 

 gende gebeurtenis. 



Op den 5 den Maart 1803 werd Mevrouw Urslnus te Berlijn in hechtenis 

 genomen onder verdenking van haren huisknecht Benjamin Klein met arseni- 

 cum vergiftigd te hebben **. Weldra ontstond het vermoeden dat zij haren 



* P. Zacchias, Quaestiones medico-legales, Erancofurti, 1666, T. I, p. 179. 

 f J. J. Plenck, Toxicologia seu doctrina de venenit et antidotis, Viennae, 1785, p. 273. 

 § Jo. Er. Gmelin, Apparatus medicaminum ex regno minerali, Göttingae, 1795, Vol. I, p. 253. 

 ** UrtJieil erster Instanz in der Untersuchungssache wider die vericihcete Geheime Ratkin Ursitius 

 geb. von Weisz, nebst der GescJiicMserzahlung und den Grimden. Publizirt, Berlin deu 12 ten Sep- 



