DE TOESTAND DER LIJKEN NA ARSENICUM-VEKGIFTIGING. 75 



jongeling was slechts drie of vier dagen ziek geweest en stierf den 15 den 

 Juli 1881. De temperatuur was toen te Leiden hoog; de thermometer teekende 

 dien dag 22.7° C, den 16den Juli 23.3° C, den 17den Juli 23° C., den 18de* 

 Juli, den dag der begrafenis, 22.9° C. *. Het lijk is dus vermoedelijk in vrij 

 ver gevorderden staat van ontbinding ter aarde besteld en de ondervinding op 

 ontleedkundig gebied heeft mij herhaalde malen geleerd dat, indien de ontbin- 

 ding eenmaal een zekeren graad bereikt heeft, zij zeer snel voortgaat en zelfs 

 met bederf werende middelen moeielijk gestuit kan worden. Bovendien stond de 

 kist bovenaan in het graf en ook dit kan de ontbinding verhaast hebben. 



De ontbinding van het lijk van XYII was zeer ver gevorderd met het oog 

 op den betrekkelijk korten tijd, (48 dagen) die na den dood verloopen was. De 

 vrouw was evenwel, in het begin der maand September, onder verschijnselen 

 van algemeene waterzucht gestorven en dergelijke lijken gaan in den regel spoedig 

 in ontbinding over. De kist was bovendien niet geheel dicht, stond hoog in een 

 algemeen groot graf en was door niet meer dan een Meter zand bedekt. 



In 14 van de 18 door ons onderzochte lijken werd arsenicum gevonden ; al 

 deze 14 lijken waren afkomstig van personen, die vermoedelijk door Vrouw van 

 der Linden vergiftigd waren. 



De hoeveelheid arsenicum, in de organen der verschillende lijken aangetroffen, 

 was zeer verschillend. Bij VI werd de grootste hoeveelheid gevonden en werd 

 het vergift tot zelfs in het hoofdhaar aangetoond. In 100 grammen der lever 

 van IX werd slechts een spoor van arsenicum gevonden; dit was vermoedelijk 

 afkomstig van geneesmiddelen, die door de veroordeelde aan hare behuwdtante 

 toegediend waren. Daar zij zeer veel met arsenicum omging is het waarschijnlijk 

 dat de door haar gegeven geneesmiddelen toevallig met eene geringe hoeveelheid 

 daarvan vermengd waren. 



Omtrent de geheele of partiëele mumificatie der lijken valt het volgende op 

 te merken. 



De huid van VI was op verschillende plaatsen (aangezicht, buikwand, on- 

 derste ledematen) hard, doch gemakkelijk door te snijden. Van de borstorganen 

 was niets meer te herkennen. De ontbinding der buikorganen was zeer ver ge- 

 vorderd, zoodat van de maag en de milt niets te vinden was en slechts enkele 

 darmlussen nog te onderscheiden waren. Van eigenlijke mumificatie is dus hier 

 geen spraak. 



* De temperaturen zijn bepaald in een gesloten, niet verwarmd vertrek des voormiddags te 8 uren; 

 de welwillendheid van Dr. P. J. Kaiser, den verdienstelijken Verificateur vau 's Rijks Zeeinstrumenten 

 alhier, stelde mij in staat haar hier mede te deelen. 



