IN HET NEDEKLANDSCH ALLUVIUM. 



37 



1. ] 



n de lage veenen 



oppervl. 



A.P. 



1 M. 





2 M. 



Veen 



3 M. 



(zoetwatervorming) 



- 4.5 M. 



Spierklei of Maibolt 



5 M. 



Blauwe klei 



6—7 M. 

 10 M. 



overgaande in 

 Zeezancl 



II. In de kleivorming 

 (brakwatervorming) 



oppervl. 



A.P. 



1 M. 



kleilaag van 1 — 4 Meter. 





Daaronder of daartusschen 



2 M. 



dikwijls eene dunnere 





of dikkere veenlaag of 



3 M. 



darglaag 



4 M. 



Spierklei 





Blauwe klei 



5 M. 







overgaande in 



6 M. 



Zeezancl 



Profiel I stelt ook den oudsten toestand van het IJ voor; aan de oevers is 

 die nog terug te vinden, evenals onder Amsterdam, volgens Harting's onder- 

 zoek van de aardsoorten uit zes diepe putboringen verkregen ] ). 



Profiel II vindt men in het zoogenoemde lage land van de provincie Groningen 

 (zie daarover blz. 46), ook op de overgebleven eilandjes in het IJ en het Bikkers- 

 eiland in Amsterdam. De overgang van veen en darg tot blauwe klei, of van 

 blauwe klei tot veen of darg, bestaat bijna altijd uit een laagje spierklei (Maibolt). 



Nieuwere gronden ontstaan waar vroeger door afslag gronden verdwenen zijn en later uit brak water 



nieuwe klei bezonken is. 

 III. Aan de kust IV. In eenen zeeboezem 



(bijvoorbeeld de Dollard) (zooals bet IJ) 



A.P. A.P. Dijk Dijk A.P. 





brak water 



1M. 

 2M. 



nieuw bezonken 

 zeeklei 



3M. 





4M. 



overblijfsel dei- 

 oude veenlaag 



5M. 



Spierklei (Maibolt) 



6M. 



| Blauwe klei 

 1 overgaande in 



7M. 



zeezand 



4.2 M. 



7 M. 



Veen 



nieuw 

 zee 



Spierklei 



Blauwe 

 overgaande 



Veen 



i) P. Hakting. De bodem onder Amsterdam onderzocbt. Verhandeling 1ste kl. Kon. Ned. Intt, 

 1852. 3e Keeks, Deel V, blz. 73—232. 

 '-) Dit zeezand bestempelt Harting met den naam van zandigen kleimergel. 



