54 DE SAMENSTELLING EN VORMING VAN DE ZUEE GRONDEN 



geoxydeerd pyriet bestaan, die den vorm nog behouden hebben. Beziet men 

 een proefje van den verzamelden gelen uitslag na eene zachte opwrijving met 

 water, dan is deze vormeloos. 



In het algemeen durf ik niet beweren, dat de hoeveelheid waargenomen kor- 

 reltjes geheel beantwoordt aan de door de analysen bepaalde hoeveelheid pyriet. 

 Dit kan daaraan toegeschreven worden : vooreerst dat het zwavelijzer daar voor- 

 komt waar plantaardige overblijfelen en diatomeeën zich bevinden, en dus on- 

 gelijkmatig verspreid is, ten tweede dat het reeds ten deele geoxydeerd is. 



Dat de vorming van pyriet op bepaalde plaatsen geschiedt, mag men daaruit 

 afleiden, dat zij in hoopjes bijeengevonden wordt. De diatomeeën hebben waar- 

 schijnlijk een niet onbelangrijk aandeel aan de vorming gehad. In de plantaar- 

 dige weefsels vindt men ze niet altijd, slechts hier en daar. 



De zure darghoudende klei (dargmaibolt), waar zij, zooals in den uiterwaard N, 

 door de afgraving bovengrond is geworden, draagt geene levende planten. Zij is 

 geheel onvruchtbaar. Geen plantaardig en waarschijnlijk ook geen dierlijk leven 

 vindt daarin plaats. De vele stengels en andere plantenoverblijfselen veranderen 

 niet in zwarten vruchtbaren humus, maar blijven schijnbaar onveranderd. 



Ik deel thans mede, wat de analysen hebben geleerd, ten eerste omtrent 

 verschillende besta nddeelen: 



De in water oplosbare zouten. 



Den gelen uitslag. 



De pyriet. 



Yervolgens omtrent de beweging, ophooping en omzetting der bestanddeelen, 

 die in den bodem moeten plaats gehad hebben: 



van de chloruren. 

 „ het zwavelzuur. 

 „ de kalk, magnesia, alkaliën. 

 „ het ijzer. 

 „ het silicaat. 



Ten slotte omtrent het verband en de oorzaken dezer werkingen. 



b. Scheikundige samenstelling in het algemeen. 



De aarde in de opvolgende lagen I 1 tot 5, en evenzoo II en III 1 , is eene 

 zware klei. Dit blijkt uit het mikroskopisch onderzoek, en wordt bevestigd door 

 de slibbing en de analysen van het silicaat. Zij bevat bijna geene grovere zand- 

 korrels, die bij het slibben door een zeer zachten stroom water in een cylinder 

 terugblijven ; de verhouding van Si O a tot Al 2 3 is in deze aarde 1 : 3.2 (Tafel VII). 



