62 DE SAMENSTELLING EN VORMING VAN DE ZÜEE GEONDEN 



1.32 tot 1.28 Aeq. S0 3 op 1 Aeq. Fe 2 3 (met eenige Al 2 3 ). 



De samenstelling ligt dus in tusschen de formulen: 



3 (Fe 2 Os) • 4 (S0 3 ) en 4 (Fe 2 3 ) . 5 (S0 3 ) 



waarbij men in het oog moet houden, dat daarbij eenig aluminiumsulphaat aan- 

 wezig is. Aangezien het zout uit Fe 2 3 . 4 S0 3 en Fe 2 3 . 2 SÜ 3 (door oxy- 

 datie van Fe S 2 en Fe SOi) is ontstaan, zoo is het duidelijk dat hier geene 

 vaste samenstelling te wachten is, maar een overgang tot Fe 2 3 . S0 3 . Het 

 zout houdt dit zwavelzuur sterk vast, want bij verhitting beneden roodgloeihitte 

 wordt het nog niet uitgedreven, zooals bij analyse 2 b bleek, en zelfs bij rood- 

 gloeihitte nog weinig. Eerst bij sterke roodgloeihitte ontwijkt al het zwavel- 

 zuur. Men kan de organische stof in de zure klei verkolen en in den moffel 

 bij zachte gloeihitte geheel verbranden, zonder groot verlies van zwavelzuur uit 

 het ferrisulphaat. Dit is mij meermalen gebleken. 



De gele uitslag van ferrisulphaat is een amorph, waterhoudend zout. Beneden 

 100° wordt dit water niet uitgedreven, of althans slechts weinig l ). 



Bij grove benadering kan berekend worden 2 mol. H 2 O op 1 mol. Fe 2 3 1 

 welk water eerst bij sterke verhitting wordt uitgedreven. Dus ongeveer: 



3 Fe 2 3 . 4 S0 3 . 6 H 2 O of 4 Fe 2 3 . 5 S0 3 . 8 H 3 O. 



Het is de vraag, in hoeverre dit basische ferrisulphaat overeenkomt met 

 dergelijke afzettingen elders gevonden, en als eigenaardige mineralen beschreven. 



Vermeld worden Fibroferriet, Carposideriet, Stypticiet, Raimondiet. 



Het Fibroferriet wordt door Pisani beschreven als bestaande uit dunne ge- 

 streepte en doorschijnende vezels, stroogeel van kleur; de Carposideriet van de 

 kust van Labrador en Groenland als eene stroogele niervormige massa, ge- 



') Het geheele verlies van het poeder van Anal. 3 bedroeg bij 100° 3.1 pCt., tusschen 100" en 

 150" nog 1.57 pCt., te samen 4.67; dat van het met zoutzuur uitgetrokken, uitgewasschen, en lucht- 

 droog geworden poeder 1.2 pCt. bij 100°. Nu verliest de klei, als zij van zuren uitslag grootendeels 

 bevrijd is, 8 pCt. water bij 100°. Omdat dit water zoowel van de organische stof als van de klei 

 komt, laat zich niet wel berekenen hoeveel van de 3.1 — 1.2 pCt. = 1.9 pCt. of van de 4.67 — 1.2 

 — 3.47 pCt. water tot het ferrisulphaat behoort. Aangezien het onzeker is hoeveel waterstof in de 

 organische stof bevat is, laat zich ook niet nauwkeurig berekenen, hoeveel van het verkregen water 

 bij analyse 3 a als uitgedreven water in rekening moet gebracht worden, zelfs ofschoon het boven 

 150'' uit de klei gedreven water wel verwaarloosd kan worden. Uit de analyse zou ongeveer volgen, 

 dat het ferrisulphaat des gelen uitslags 2 mol. H 2 O op 1 mol. Pe 2 3 bevat. 



